پایان نامه درباره مواد مخدر، مصرف مواد، استان اصفهان

به فرهنگ‌هاي بيگانه بود و به طرق گوناگون وارد فرهنگ ما شدند ولي معاني و مفهوم اين كلمات مدنظر فرهنگ اصيل ما در دوران گذشته و حال قرار گرفته است.
تاريخچه و سابقه مواد مخدر در ايران به اواخر قرن سوم هجري قمري بر مي‌گردد. محمدبن زكرياي رازي (313-251) هـ. ق از ترياك در معالجه بيماران خود استفاده مي‌كرده است. بنابراين قدر مسلم اين است كه ترياك حدود 12 قرن قبل در ايران مصرف مي‌شده است ولي هدف از مصرف آن تسكين دردها و آلام بوده است نه جنبه تخدير كننده آن، چنانكه لشكريان پادشاهان صفوي اغلب در جنگها ترياك همراه داشته‌اند كه براي تسكين دردها از آن استفاده مي‌كردند و در همين عصر اعتياد به ترياك در جامعه ما رواج مي‌يابد.22
شيخ الرئيس ابوعلي سينا نيز در كتاب قانون، مفصلاً به جنبه‌هاي درماني افيون پرداخته و كراراً از پوسته خشخاش كوبيده در معالجه صحبت كرده است و در برخي از تب‌ها درمان آن را تنها با تجويز ترياك امكان پذير دانسته است.23 بنابراين در ايران عمده شيوع استفاده از مواد مخدر علي الخصوص ترياك، جنبه درماني آن بوده است. ترياك دارويي بوده است كه از بيماري سرفه مزمن، درد سينه، قولنج، نفخ معده، دل پيچه، عنن، تنگي نفس، زخم معده و انواع قروح و جروح و غيره مورد استعمال واقع مي‌شده است. 24
در ايران كشت ترياك در دوره صفويه (907 هـ. ق تا 1148 هـ. ق ) براي مصرف داخلي در اطراف شهر يزد انجام مي‌شد و كشت آن براي صدور در قرن 18 ميلادي آغاز گرديد.25 ترياك خواري در دوره شاهان صفويه در ايران گسترش زيادي داشته است، چنانكه بعضي پادشاهان استعمال مواد افيوني در زمان ايشان آزاد بوده و منعي نداشته است. مثلاً در زمان شاه اسماعيل دوم كه خود او هم معتاد بوده است. هر چند در زمان بعضي ديگر از اين پادشاهان مثل شاه عباس با مواد مخدر مبارزه شديد مي‌شد.
عصر صفوي را مي‌توان عصر آغاز مصرف مواد مخدر به صورت گسترده دانست. رواج ترياك در اين دوره به حدي بود كه شربت ترياك (يا شربت كوكنار) در عطاريها به فروش مي‌رسيد. اوج مصرف مواد مخدر بعد از صفويه به قاجاريه مي‌رسد و در واقع شكل سياسي مواد مخدر از اين زمان آغاز مي‌شود.26 ترياك كشي در زمان ناصر الدين شاه قاجار در ايران رايج گرديد بدين نحو كه انگليس پس از به زانو در آوردن هند بر آن شد كه ميان لندن و هند خط ارتباط تلگراف برقرار كند و براي اين هدف مي‌بايست از ايران بهره مي‌گرفت، لذا موضوع را به ناصر الدين شاه گوشزد كرد و آن را عملي ساخت. از اين رو سيم بانان و كارگران هندي اين خط ارتباطي از بزرگترين عوامل گسترش و آموزش ترياك كشي در ايران گرديدند و خراسان دروازه ترياك كشي شد. به طوري كه از سال 1230 هـ. ق قاچاقچيان اين ماده مخدر در لباس دراويش هندي در خراسان و كرمان پراكنده شدند و به ترياك كشي پرداختند.
اين سوداگران انگليسي بودند كه از يك سو با ترويج كشت و توليد و فروش ترياك در ايران (به طور غير مستقيم) بر درآمدهاي امپراطوري بريتانياي كبير افزوده و از ديگر سو ترياك كشي را در سطح گسترده‌اي وسعت دادند. به طوريكه در تاريخ ايران آمده است انگليسي‌ها براي رواج بيش از حد ترياك كشي(دود كشي) ترياك را مثقال 3 ريال مي‌فروختند و سوخته آن را مثقالي 9 ريال از مردم مي‌خريدند، بدين ترتيب مردم را ترغيب و تشويق به استعمال بيش از پيش ترياك مي‌نمودند.
كشت و توليد ترياك به حدي گسترش پيدا كرده بود كه كشاورزان دست از زراعت گندم كشيدند و قسمت زيادي از اراضي گندم خيز را به كشت خشخاش اختصاص دادند به طوري كه ترياك به صورت يكي از مهمترين اجناس صادراتي ايران درآمد. از طرفي علاوه بر كشت خشخاش خود كشاورزان و كارگران نيز هنگام گرفتن شيره خشخاش از آن مي‌خوردند و بدان خو مي‌گرفتند. قانون‌هاي تحديد ترياك (1329 قمري) و انحصار ترياك و مجازات مرتكبين قاچاق مواد افيوني و توليد و توزيع غير قانوني (1307) هر چند ظاهراً در جهت كاهش مصرف اين ماده و مبارزه با آن وضع گرديده بود ولي عملاً مردم را به ترياك كشي تشويق مي‌كردند.
در اين دوره دستگاه حكومتي ترياك را فقط به عنوان يك منبع درآمد براي دولت در نظر مي‌گرفت، سوخته ترياك را مي‌خريد و براي هر مثقال سوخته حق الزحمه نيز مي‌داد. در سال 1320 اين انحصار و كنترل محدود همه از بين مي‌رود و در سالهاي جنگ جهاني دوم و بعد از آن قاچاق مواد افيوني و اعتياد آن رواج بيشتري پيدا مي‌كند.
در سال 1334 قانون منع كشت خشخاش و جلوگيري از مصرف غير طبيعي ترياك از تصويب مجلس گذشت و وزارت بهداري را مسئول معتادين قرار داد. در سال 1348 دولت قانون منع كشت خشخاش را لغو كرد و به جاي آن قانون كشت محدود خشخاش و سهيمه كوپن را رواج داد. خلاصه، دود كشي دوران قاجاريه در زمان پهلوي هم ادامه مي‌يابد تا حدي كه درست قبل از انقلاب اسلامي حدود 250 هزار نفر بالاي شصت سال با جواز رسمي از وزارت بهداري هر ماه جيره خويش را از دولت مي‌گرفتند.
پس از پيروزي انقلاب در خرداد 1359 قانوني گذاشت كه طبق آن سهيمه ترياك معتادان مجاز، لغو و دوره‌اي به مدت شش ماه به عنوان ترك اعتياد مقرر شد . در پايان شهريور 1359 بازگيري معتادان سهميه بگير كه به عده درمان‌هاي عامل توزيع و كنترل سهيمه ترياك بود به اتمام رسيد و بازگيري ساير معتادان نيز در آذر ماه سال 1359 پس از اتمام مهلت قانوني شش ماهه، درمان به پايان رسيد و از آن پس نيز رسيدگي به مسئله معتادان بر عهده دادسراي مواد مخدر گذاشته شد.
احتمالاً تعداد دقيق مصرف كنندگان مواد مخدر در حدود 5 ميليون نفر است. پژوهش‌هاي مربوطه بيان كننده اين واقعيت تلخ مي‌باشد كه سالانه 812 تن ترياك و 2916 تن هروئين و هرفين در كل ايران مصرف مي‌گردد. اين در حالي است كه روند استفاده از مواد مخدر در ايران همواره روبه رشد است و در سالهاي اخير، اين افزايش مصرف از رشد جمعيت پيشي گرفته است. بر اساس تحقيقات به عمل آمده، سالانه 5 درصد به جمع معتادان جامعه ايران افزوده مي‌شود.27
در سال 1391،تعداد 3056 نفر بر اثر مصرف مواد مخدر جان خود را از دست دادند که نسبت به سال 1390، 14.9درصد کاهش داشته است. همچنين استان هاي تهران، اصفهان و فارس بيشترين آمار مرگ ناشي از مصرف مواد مخدر و استان هاي کهگيلويه و بوير احمد، بوشهر و آذربايجان غربي کمترين مرگ و مير را داشته اند.
بند سوم ـ سابقه تاريخي اعتياد به مواد مخدر در استان اصفهان
در زمان حكومت قاجار، مواد مخدر توسط دولت انگليس به صورت سازماندهي شده و با اهداف تجاري و استعماري وارد ايران شد كه در بدو ورود در دربار مورد استفاده قرار گرفت، دولت در آن زمان در پيروي از مقاصد شوم استعمال و در جهت منافع اربابان خود با خريد سوخته ترياك با قيمت كلان، مردم را در استفاده از اين مواد افيوني تشويق مي‌كرد.
استان اصفهان به دليل موقعيت جغرافيايي و تحت نظر دولت زير كشت خشخاش رفت و مراحل كشت و برداشت آن توسط شركت‌هاي زراعي مانند شركت در جزين در سطح استان انجام شد و كشاورزان مقداري از شيره ترياك را به دولت تحويل مي‌دادند و مقداري را براي خودشان برمي‌داشتند.
در سالهاي 1345-1344 ماده جديدي از مشتقات ترياك به نام هروئين يا همان گرد سفيد كشف و توسط افراد سودجو در سراسر كشور و استان اصفهان پخش شد و به تدريج قامت بسياري از جوانان استان را خم كرد.
بند چهارم: سابقه و آمار اعتياد در شهرستان کاشان
در شهرستان كاشان نيز ساليانه بر تعداد معتادين افزوده مي‌شود و با توجه به موقعيت شهرستان کاشان که در محور مواصلاتي شهرهاي بزرگي چون اصفهان و قم و تهران قرار دارد ميزان كشفيات مواد مخدر وضعيت نگران كننده‌اي را به وجود آورده است . به طوريکه از ابتداي سال 1392 تاکنون يک تن و پنجاه کيلوگرم مواد مخدر در شهرستان کاشان کشف و ضبط گرديده همچنين طبق اخرين اماري که از زندان شهرستان کاشان گرفته شده به شرح ذيل مي باشد:
368 نفر از زندانيان مواد مخدر را استعمال نموده،293 نفر اخفا و نگهداري نموده،که 548 نفر ترياک و شيره ترياک و تفاله گراس نگهداري نموده اند،302 نفر نگهداري هروئين مرفين و کوکايين ،71 نفر مواد روانگردان 7 نفر خريد ترياک و شيره سوخته، همچنين 2325 نفر به جرم خريد و فروش مواد مخدر دستگير گرديده اند.
فصل دوم:
طبقه بندي مواد مخدر و عوارض ناهنجاريهاي آن
طبقه بندي مواد مخدر و عوارض ناهنجاريهاي آن
گفتار اول: طبقه بندي مواد مخدر
از مواد مخدر با توجه به معيارهاي متفاوت، طبقه بندي‌هاي گوناگوني ارائه شده است. برخي مواد مخدر را بر اساس خواص آنها تقسيم بندي كرده‌اند و برخي ديگر بر اساس تاثير اصلي مواد بر جسم و جان، بعضي بر اساس منشاء مواد مخدر و عده‌اي نيز بر مبناي اثرات سمي مواد مخدر آنها را طبقه بندي كرده‌اند.
گروهي نيز اين مواد را بر حسب منابع طبيعي طبقه بندي كرده‌اند و معيار بعضي ديگر نيز تجارب شخصي بوده است. در اين مبحث در بند اول به طبقه بندي‌هاي اوليه مي‌پردازيم و در بند دوم به طبقه بندي نهايي كه توسط سازمان بهداشت جهاني صورت گرفته و مورد قبول جامعه جهاني نيز واقع شده است خواهيم پرداخت.
بند اول ـ طبقه بندي‌هاي اوليه
در سال 1928 ميلادي، لوين اولين طبقه بندي مواد مخدر را پيشنهاد كرد. در اين طبقه بندي مواد مخدر بر اساس خواصي كه دارند در 5 گروه متمايز قرار داده شدند:
الف. كيف آورها:28 مانند ترياك و مشتقات آن و كوكائين.
ب. توهم زاها:29 مثل LSD و حشيش.
ج. خمر آورها يا مست كننده‌ها: 30 مانند الكل و اتر.
د. خواب آورها: 31 مثل بربي توريك‌ها
هـ. محرك ها: 32 مثل آمفتامين‌ها (ايرج صالحي ، همان، ص 10)
بند دوم ـ طبقه بندي پروفسور دونيكر
در سال 1971 پروفسور دونيكر طبقه بندي‌هاي خاصي را ارائه كرد يكي از آنها بر مبناي منشاء مواد و ديگري بر اساس تاثير مواد قرار داشت.
الف. طبقه بندي دونيكر كه بر اساس منشاء مواد است:
1- موادي كه منشاء طبيعي دارند مانند ترياك و مشتقات آن، حشيش، الكل.
2- مواد شيميايي كه از منشاء اصلي خود فاصله گرفته‌اند مثل خواب آورها، آرام بخش‌ها.
3- موادي كه نتيجه تحقيقات آزمايشگاهي هستند مثل برخي از توهم زاها، LSD .
ب. طبقه بندي دونيكر از مواد مخدر بر اساس اثرات سمي مواد
1- مواد مخدر مرگ آور مثل هروئين و آمفتامين ها و غيره كه تزريق آنها به مقدار زياد در رگ باعث مرگ مي‌شود.
2- مواد مخدر مخرب كه قادر به توليد پسيكوزهاي دارويي هستند مثل آمفتامين‌ها و برخي مشتقات شانور و LSD
4- موادي كه باعث ايجاد وابستگي و يا اعتياد مي‌گردند (اغلب مواد مخدر)33
بند سوم ـ طبقه بندي تجربي
يكي ديگر از طبقه بندي‌هايي كه صورت گرفته و در نوع خود جالب است طبقه بندي تجربي است. اين طبقه بندي كه بر اساس تجارب شخصي پايه گذاري شده ارزش علمي چنداني ندارد. شارل دوشوسوا پس از تجربه كردن تمام مواد مي‌گويد: براي شخص معتاد دو نوع ماده مخدر به طور كلي وجود دارد:
1- مواد مخدري كه باعث پرواز مي‌شوند.
2- مواد مخدري كه حالت سفر ايجاد مي‌كنند.
پرواز حالتي است عالي كه رابطه شخص با حقيقت و دنياي حقيقي هرگز قطع نمي‌شود. اما سفر حالتي است كه فرد خود را به طور طبيعي به جاي ديگري احساس مي‌كند و مي‌پندارد كه او خود به تنهايي يك دنياست.
ماري جوانا، ترياك و حشيش باعث پرواز مي‌شوند و موادي چون مرفين، هروئين، كوكائين، ال اس دي، مسكالين و آمفتامين‌ها انسان را به سفر مي‌برد.34
طبقه بندي‌هاي تجربي بدين لحاظ كه توسط مصرف كنندگان مواد مخدر صورت مي‌گيرد مي‌تواند بر اطلاعات مورد نياز دانشمندان و محققات بيفزايد اما از آنجا كه واكنش‌هاي هر فرد در مقابل هر ماده قابل پيش بيني نيست و با ديگران متفاوت است

تکه های دیگری از این پایان نامه را می توانید

در شماره بندی فوق بخوانید

متن کامل پایان نامه ها در سایت homatez.com موجود است

You may also like...

Add a Comment