پایان نامه ارشد رایگان درمورد زبان خارجی، آموزش زبان، سطح تحصیلات

شد . برای این منظور ، سؤالات مصاحبه ، مطابق با اهداف پژوهش ، برای هر سه گروه طراحی شد .
سؤالات مصاحبه در اختیار شرکت کنندگان در پژوهش قرار گرفت .
3.5. روش های آماری
تمامی داده های مصاحبه ها ، ابتدا پاکنویسی شد . سپس از طریق الگوی عددی کدگذاری شد . نتایج کدها در جداول مربوط طبقه بندی و دسته بندی شد . نظرات شرکت کنندگان در سه طبقه ، دسته بندی شد . نظراتی که مستقیماً به طبقات ظاهر شده مرتبط نبودند نیز به عنوان متمم استفاده شدند .
فصل چهارم :
یافته های پژوهش
4.1. شرکت کنندگان
شرکت کنندگان این پژوهش 9 نفر بودند که هر کدام به نوعی علاقمند به حوزه ی آموزش زبان خارجی و آشنا با نظریات روانشناختی و تربیتی پیرامون این موضوع بودند .
متخصصان تربیتی که در این پژوهش پذیرفتند مصاحبه کنند شامل 3 تن از استادان دانشگاه علامه طباطبایی و دارای مدرک دکتری در رشته ی علوم تربیتی بودند . هر کدام نیز سابقه ی تدریس فراوان داشتند .
کارشناسان آموزشی شرکت کننده در این پژوهش نیز شامل 3 تن از کارشناسان خبره ی آموزش و پرورش با سابقه ی مشارکت در تألیف کتب زبان انگلیسی و عربی دوره های راهنمایی و دبیرستان و عضو کارگروه زبان خارجی وزارتخانه ی مذکور بودند . دو تن از آنها دارای مدرک فوق لیسانس زبان انگلیسی و عربی و یک نفر نیز دانشجوی دکتری زبان انگلیسی بود . سابقه ی آموزشی و تدریس هر سه نفر در زمینه ی آموزش زبان به کودکان نیز بالای 12 سال بود .
سه مربی پیش از دبستان با مدرک لیسانس زبان انگلیسی ، علوم قرآنی و زبان عربی نیز برای انجام مصاحبه انتخاب شدند و هر کدام بالای 7 سال سابقه ی تدریس در مراکز پیش از دبستان بارویکرد زبان انگلیسی و قرآن را داشتند . هر سه نفر نیز با نظرات تربیتی و روش های تدریس ویژه ی کودکان آشنایی کامل داشتند و دوره های روش تدریس را گذرانده بودند .
جدول2. شرکت کنندگان در پژوهش بر اساس جنسیت و سطح تحصیلات
سطح تحصیلات
جنسیت
لیسانس
فوق لیسانس
دانشجوی دکتری
دکتری
مجموع
زن
3
1
1
5
مرد
1
1
2
4
مجموع
3
2
1
3
9
جدول 3. شرکت کنندگان در پژوهش براساس جنسیت و رشته ی تحصیلی
رشته ی تحصیلی
جنسیت
علوم تربیتی
زبان انگلیسی
علوم قرآنی
زبان عربی
مجموع
زن
1
2
1
1
5
مرد
2
1
1
4
مجموع
3
3
1
2
9
نمودار 1. سطح تحصیلات شرکت کنندگان به تفکیک جنسیت
نمودار 2. رشته ی تحصیلی شرکت کنندگان به تفکیک جنسیت
4.2. یافته ها
سه طبقه ی بوجود آمده شامل ضرورت آموزش زبان خارجی برای کودکان پیش از دبستان ، سن مناسب برای شروع آموزش زبان ، و روش های تدریس مناسب برای آموزش زبان خارجی بودند . شرکت کنندگان بر نتایج مثبت مطالعه زبان برای کودکان توافق داشتند ولی نظراتشان در مورد سن شروع آموزش متفاوت بود . یکی از شرکت کنندگان نظرات مبهمی در این مورد داشت ، و به مطالعات پژوهشی جدید و مثال های موجود از کشور های اروپایی اشاره می کرد که اثرات یادگیری زبان خارجی برای کودکان سه ساله را نشان داده اند و سپس از به تأخیر افتادن آن تا بعد از سن پیش از دبستان دفاع می کرد . برخلاف این شرکت کننده که سن مناسب برای آموزش زبان را 7 سالگی بیان می کرد ، شرکت کننده ی دیگر سنین 5 و 6 سالگی را به اندازه ی کافی دیر می دانست زیرا در این سنین رشد زبانی اولیه تقریباً کامل شده است . شرکت کنندگان در مورد اینکه چه کسی باید در کلاس درس بدهد ، اختلاف نظر داشتند . یکی از شرکت کنندگان می گفت مربی پیش از دبستان یا مربی زبان ، هر کدام که گواهی نامه ی تدریس را دریافت کرد می تواند تدریس کند . مربیان پیش از دبستان که بتوانند گواهی تدریس زبان را بگیرند می توانند ، زبان تدریس کنند و بالعکس هر مربی زبانی هم که گواهینامه ی تدریس پیش از دبستان را گرفت می تواند در پیش از دبستان تدریس کند . یکی از شرکت کنندگان ، بر مربیان زبان تأکید داشت که می توانند بطور مؤثر از زبان استفاده کنند ، بدون اینکه به گواهی تدریس پیش از دبستان اشاره ای کند . در مورد بهترین روش تدریس ، اکثر شرکت کنندگان توافق داشتند که تدریس باید متناسب با سن کودکان بوده و شامل فعالیت های بازی محور باشد .
کودکان مجهز به یادگیری چندین زبان هستند و یادگیری زبان دوم به رشد ذهنی آنها کمک می کند .
یکی از شرکت کنندگان معتقد بود که کودکان ظرفیت یادگیری همزمان چند زبان را داشته و این فرآیند به رشد ذهنی کودک گسترش می یابد . موارد زیر برخی از این گفته ها را نشان می دهد :
” … می دانیم که کودکان بعد از تولد از لحاظ شناختی ، فیزیولوژیکی و زیستی برای یادگیری – آموختن زبان آمادگی دارند . ”
“…. می دانیم که کودکان توانایی نه تنها یک زبان بلکه چند زبان را دارند و این امر گسترش معناداری برای رشد ذهنی شان دارد . ”
در مصاحبه ی ساختار یافته ، یکی از شرکت کنندگان دلائل بهتری از مهارت ها و عملکردهای ذهنی بیان کرد که نتیجه ی مثبت یادگیری زبان خارجی در کودکان است . در ادامه برخی از این گفته ها آمده است :
” رفتار منطقی و حل مسئله در کودکانی که دوزبان دریافت می کنند ، گسترش می یابد . زبان دوم اثبات شده است که برای شبیه سازی و فرآیند سازی عملکردهای ذهنی مفید است . ”
یکی از شرکت کنندگان مصاحبه ی ساختار یافته اش را تصریح و اضافه کرد که یادگیری زبان خارجی به رشد اجتماعی کودک مانند رشد ذهنی گسترش یافته و توانائی حل مسئله را افزایش می دهد .
” یادگیری زبان خارجی ، ظرفیت ذهنی فرد را گسترش می دهد . به ارتقای رشد اجتماعی کودک کمک می کند . توانائی کودک برای حل مسئله را گسترش می دهد . ”
زمانیکه پرسیدیم یادگیری زبان خارجی چگونه روی کودکان اثر می گذارد ، شرکت کننده توضیح داد که آموزش زبان خارجی اثر مثبتی روی رشد ذهنی کودکان دارد . در فرآیند آموزش که حتی قبل از تولد شروع می شود ، یادگیری زبان دیگر و گاهی اوقات چندین زبان همواره بر هوش کودکان اثر مثبت می گذارد . جملات زیر این نظر را تأئید می کنند :
” یادگیری زبان حتی قبل از تولد آغاز می شود . پژوهش های تأئید می کنند که در رحِم مادر است که کودک شروع به شنیدن صدای مادر ، شنیدن کلمات (از زبان مادری) ، معنی کردن آنها می کند و بعد از تولد می تواند چندین زبان را یاد بگیرد … اگرچه که بعداً کودک این توانائی را از دست می دهد . ”
با مراجعه به مطالعات پژوهش هایی گذشته ، یکی از شرکت کنندگان به حضور طولانی مدت کودک در محیط مشابهی در طول فرآیند ذهنی اشاره می کند که دلیلی است برای اینکه کودک توانایی تشخیص زبان ها را از دست می دهد .
شرکت کننده ای در مصاحبه ی ساختار یافته بیان کرد که علاوه بر گسترش آموزش زبان به توانائی های ذهنی ، یادگیری زبان دوم نشان می دهد که زبان مادری سریع و مؤثر آموخته می شود . البته آموزش زبان مادری هیچگاه نباید مورد غفلت قرار بگیرد . جملات زیر این نظر را نشان می دهد :
” آغاز آموزش زبان در سنین اولیه منجر به هیچ رشد منفی ای برای کودک نمی شود اگر آموزش در چارچوب زبان اول صورت گیرد ، زبان اول نیز نباید مورد غفلت قرار گیرد . ”
این شرکت کننده مثال هائی از کشورهای اروپائی مثل انگلیس ، فرانسه و ایتالیا بیان کرد که این مطالعات انجام گرفته و نتیجه شده است که آموزش دو زبان برای رشد زبان مادری مضر نیست .
یکی از شرکت کنندگان در مصاحبه ی ساختار یافته بیان می کند که یادگیری زبان خارجی در برخی شرایط مناسب نیست ، یکی از آن شرایط شامل خانواده هایی در کشورهای خارجی می شود . کودکان این خانواده ها زبان خارجی را در مدرسه و خارج از مدرسه می آموزند و فقط در خانه به زبان مادری تکلم می کنند . جملات زیر این نظر را نشان می دهد :
” والدینی که در کشورهای خارجی کار می کنند … کودکان شان را در این کشورها به مدرسه می فرستند . به همین دلیل این کودکان – خواسته یا ناخواسته – زبانی که در خارج از خانه صحبت می شود را آموخته و از زبان مادری نیز در خانه استفاده می کنند . اما دشوار است بگوئیم که چنین یادگیری درکل سالم و مناسب است . ”
یکی از شرکت کنندگان با نظر این شرکت کننده درباره ی اثرات مثبت آموزش زبان خارجی موافق بود و بیان کرد برای کودکان رشد ذهنی مهم است . همچنین او افزود که یادگیری زبان خارجی در کنار زبان مادری ، باعث فعال شدن ذهن می شود . جملات زیر نظر او را نشان می دهد :
” فکر می کنم یادگیری زبان برای رشد ذهنی (کودکان) مهم است . این واقعیت است که کودک با یادگیری زبان خارجی ، ذهنش را فعال نگه می دارد . ”
برای آموزش زبان خارجی ، هر چه زودتر ، بهتر .
با مراجعه به مطالعات پژوهشی قبلی ، یکی از شرکت کنندگان نظرش را بیان کرد که کودکان سه ساله می توانند بطور موفقیت آمیزی شروع به یادگیری زبان خارجی کنند . جملات زیر از این مصاحبه نظرش را نشان می دهد :
” شماری مطالعه ی پژوهشی در مورد اینکه کودک سه ساله چگونه می تواند زبان مادریش و سپس زبان خارجی را بیاموزد ، موجود است . ”
از طرف دیگر ، شرکت کننده ای مثال هائی از ایتالیا و فرانسه بیان می کند که آموزش زبان خارجی را به ترتیب از سن 11-8 و 7 سالگی آغاز می کنند ، اما مشاهده شد که در بیان یک سن مناسب برای آغاز آموزش زبان خارجی مردد بود و این حقیقت را بیان کرد که این موضوع یک مسئله ی چند وجهی است . جمله ی زیر نظر این شرکت کننده را نشان می دهد :
” اما در مورد سن مناسب برای شروع آموزش زبان ، اختلاف وجود دارد . منظورم این است که آیا باید آموزش را از مدارس ابتدائی شروع کنیم یا زودتر …. این سؤال به مطالعه ی علمی نیاز دارد برای اینکه سن شروع آموزش زبان خارجی را تعیین کنیم (اکنون از سن 7 و 8 سالگی شروع می کنیم بهتر است !) . ”
در حالیکه بیان می شود آموزش زبان خارجی باید تاحد ممکن زود شروع شود و مطالعات پژوهشی ، اثربخشی این امر را در سن سه سالگی نشان داده است ، یکی از شرکت کنندگان در مصاحبه ی ساختار یافته ادعا می کند که آموزش زبان خارجی باید در مدارس ابتدائی شروع شود زیرا کودک باید ابتدا با دستور زبان خودش آشنا شود . جمله ی زیر این نظر را نشان می دهد :
” آموزش زبان خارجی باید بعد از اینکه آموزش ساختارهای گرامری انجام شد ، آغاز شود … به نظر من ، آموزش زبان خارجی باید در پایه ی اول آغاز شود . ”
یکی از شرکت کنندگان خاطر نشان کرد که باید از آموزش زبان خارجی در پیش از دبستان پرهیز شود زیرا زبان مادری در این دوره نقش حیاتی را ایفا می کند و رشد شخصیتی و ذهنی بنا گذاشته می شود . کودکان باید از طریق زبان مادری خود ، کلمات را درک کنند تا به رشد ذهنی سالمی دست یابند . جمله ی زیر این امر را نشان می دهد :
” فکر نمی کنم که زبان خارجی در مؤسسات پیش از دبستان لازم باشد زیرا سنین 6-0 سال دوره ای است که در آن کودکان ، جهان را می شناسند و رفتارهای حیاتی را کسب می کنند . مخصوصاً پایه های رشد شخصیت و رشد ذهنی در طول این دوره بنا گذاشته می شود . شناخت جهان از طریق زبان مادری بطور مثبت بر رشد ذهنی کودکان اثر می گذارد . ”
در حالیکه شرکت کننده ی دیگری بر سن 7 سالگی و بالاتر به عنوان بهترین سن برای شروع آموزش زبان خارجی تأکید می کند ، می توان از گفته هایش استنباط کرد که یادگیری زبان خارجی نباید دیرتراز این سن (7 سالگی) شروع شود به همین دلیل او سیستم آموزش کشور را تقبیح می کند زیرا آموزش زبان خارجی را تا کلاس هفتم به تأخیر می اندازد .
برخلاف این شرکت کننده که سن 7 سالگی یا کلاس اول را به عنوان زمان ایده آل برای آموزش زبان خارجی پیشنهاد می کند ، شرکت

تکه های دیگری از این پایان نامه را می توانید

در شماره بندی فوق بخوانید

متن کامل پایان نامه ها در سایت homatez.com موجود است

You may also like...

Add a Comment