پایان نامه ارشد رایگان درمورد آموزش زبان، زبان خارجی، رسول خدا (ص)

کننده ی دیگری می گوید ، کودکان می توانند یادگیری را در سن 5 سالگی شروع کنند . او معتقد است ، کودکان از لحاظ شناختی برای یادگیری زبان دیگر آمادگی دارند . جمله ی زیر این امر را نشان می دهد :
” فکر می کنم کودکان 5 و 6 ساله به اندازه ی کافی برای یادگیری زبان خارجی ادراک دارند . کودکان در این سنین می توانند بسادگی زبان خارجی را یاد بگیرند زیرا از لحاظ شناختی آماده هستند . ”
” در سال های اولیه ، حافظه ی کودکان با ظرفیت کامل کار می کند . آنها می توانند آنچه را می شنوند یا می بینند ، مدت ها بیشتر از بزرگسالان به یاد آورند . ” .
4.2.1. چه کسانی باید در پیش از دبستان ، به تدریس زبان خارجی بپردازند ؟
سؤال درباره ی مربیان پیش از دبستان اگر چه در بین سؤالات پژوهش ما جایی نداشت اما اکثر شرکت کنندگان در مصاحبه ی ساختار یافته ، پیرامون مربیان پیش از دبستان و ویژگی های آنها برای تدریس و اهمیت آنها در تعامل با کودکان نکاتی را در مصاحبه ها عنوان کردند که در ادامه برخی از آنها را بیان می کنیم .
مربیان زبان پیش از دبستان باید بطور ویژه برای این گروه سنی آموزش ببیند .
شرکت کننده ای این نظر را عنوان کرد که افراد واجد شرایط باید در کلاس های زبان خارجی تدریس کنند ، و این یعنی اینکه آنها باید در آموزش پیش از دبستان مثل گواهینامه ی تدریس انگلیسی ، دوره و گواهی نامه ای در آموزش و پرورش پیش از دبستان بگیرند .
” من معتقدم که (آموزش زبان خارجی در پیش از دبستان) باید بوسیله ی مربیان آموزش دیده در تدریس پیش از دبستان و زبان خارجی و دارای گواهی تدریس زبان صورت بگیرد . ”
شرکت کننده ی دیگری ، عکس این حالت را نیز بیان کرد و آن هم حالتی است که مربیان دارای گواهی تدریس زبان خارجه بوده و می توانند گواهی تدریس پیش از دبستان را گرفته و در پیش از دبستان تدریس کنند . او نظرش را در مصاحبه ی ساختار یافته تأئید کرده اما این بار از مربیان زبان خارجه با گواهی تدریس پیش از دبستان نسبت به مربیان پیش از دبستان با گواهی زبان حمایت کرده است . جمله ی زیر این ترجیح را زمانیکه از او پرسیده می شود کدامیک از این دو باید در کلاس ، زبان درس بدهند ، نشان می دهد :
” هیچکدام . یک مربی زبان خارجه نمی تواند بخوبی فعالیت هایی در سطح کودکان را مدیریت کند زیرا آنها نمی توانند ویژگی های رشدی کودکان را بشناسند . اگر مربی زبان خارجه در آموزش پیش از دبستان آموزش ببیند ، بهتر است . ”
شرکت کننده ی دیگر دغدغه ی خود را برای موقعیت حاضر بیان می کند جائیکه مربیان زبان خارجه بدون گواهی تدریس پیش از دبستان بطور فراوان در مؤسسات خصوصی بکار گمارده شوند . در این وضعیت اگر یک اشتباه تربیتی در این سنین رخ دهد ، ممکن است بر کل زندگی کودک اثرگذار باشد ، او از اهمیت آموزش در تدریس پیش از دبستان دفاع می کند . جمله ی زیر این عقیده را منعکس می کند :
” این بزرگترین خطر است زیرا اشتباهاتی که در سال های پیش از دبستان رخ می دهد ، اشتباهاتی هستند که بازگرداندن آنها بسیار دشوار است . منظورم این است که اگر در بنا نهادن زیربنا در پیش از دبستان اشتباه کنیم – در رشد ذهنی ، رشد روانی-حرکتی ، رشد عاطفی-اجتماعی – ممکن است منجر به تحصیل رفتار اشتباه شود و تصحیح آن در بزرگسالی بسیار دشوار است . ”
از طرف دیگر ، شرکت کننده ی دیگری بطور واضح این نظر را بیان می کند که مربیان زبان خارجه باید به تدریس زبان بپردازند و عکس این جریان را قبول نداشت . فقط توانائی استفاده از زبان بطور مؤثر را مورد نیاز مربیان زبان خارجه می دانست . جمله ی زیر این نظر او را بازتاب می دهد :
” (آموزش زبان خارجه پیش از دبستان) باید توسط مربیان زبان خارجه انجام شود . مربیانی که در آموزش زبان خارجه آموزش دیده و می توانند بطور مؤثر از زبان استفاده کنند باید تدریس کنند . ”
4.2.2. زبان خارجه راچگونه به کودکان پیش از دبستان درس دهیم ؟
فعالیت های بازی محور در معرفی زبان جدید به کودکان باید پیاده سازی شوند .
یکی از شرکت کنندگان عقیده دارد که آموزش زبان خارجه پیش از دبستان به عنوان مقدمه ای (آماده سازی) برای سال های بعد است مانند برخی کشورهای اروپائی اما تردیدش در مورد اینکه آموزش چگونه باید باشد را نیز بیان می کند . جمله ی زیر تردید وی را نشان می دهد :
” نوع برنامه ، نوع آموزش را تعیین می کند (آموزش زبان خارجه؟ هیچکس پاسخ درست به این سؤال را نمی داند . … (در برنامه های موفق در اروپا) فعالیت های آماده سازی برای آموزش ابتدائی وجود دارد . ”
او بسیار در مورد مدارس ایتالیائی و فرانسوی صحبت می کند که چنین برنامه های موفقی را پیاده سازی کرده اند و از طریق بازی یک یا دو زبان را تدریس کرده اند . او اشاره می کند در این بازی ها ، کودکان واژگان جدید را از طریق تصاویر آموخته ، مهارت های آوائی خود را ارتقا داده و حساسیت به زبان را در خود افزایش می دهند .
شرکت کننده ی دیگر بر اختلاف موجود بین مدارس دولتی و خصوصی تمرکز می کند ، که ناشی از موجودیت و استفاده از فنآوری است . جمله ی زیر این موضوع را نشان می دهد :
” اختلاف زیادی بین مؤسسات دولتی و خصوصی وجود دارد (با توجه به آموزش زبان خارجه) . زیرا مدارس خصوصی از لحاظ فنآوری بهتر تجهیز شده اند ، و دامنه ی فعالیتی بیشتری را می توانند اجرا کنند . ”
طبق گفته های این شرکت کننده ، این فعالیت ها شامل فعالیت های بازی محور و سمعی-بصری ، داستان هایی که با موضوعات ویژه گسترش می یابند ، و دیگر فعالیت های هیجان انگیز است . در اینجا یک جمله که چگونه بازی ها می توانند با کلاس درس زبان خارجه یکپارچه شوند ، را نشان می دهد ، بیان می کنیم :
کودک می تواند کلمات زیادی را از طریق فعالیت های بازی بیاموزد . برای مثال ، زمانیکه کودکان اولین بار فیلمی را می بینند و سپس از آنها پرسیده می شود رویدادهای آن را بازگو کنند ، معتقدم که آنها بطور ماندگار یاد می گیرند زیرا آنها هم می بینند و هم بکار می برند .
شرکت کننده ی دیگر نگرانی خود درباره ی آموزش زبان خارجه در کشور را بیان می کند که در حال حاضر بر آموزش پیش از دبستان اثر گذاشته است . او می گوید ، آموزش زبان خارجه یک اشتباه محض است و سیستم موجود نیاز به بازنگری داشته و باید آن را با برنامه هائی جایگزین کرد که سرشار از فعالیت های زندگی محور باشد . جمله ی زیر این پیشنهاد را نشان می دهد :
” باید برنامه ی تدریسی توسعه دهیم (زبان خارجه را درسنین پائین آغاز کنیم) که براساس موقعیت های واقعی زندگی باشد . ”
” (اشتباه کردیم) زیرا نمی توانستیم از طریق برنامه ای براساس موقعیت های زندگی واقعی تدریس کنیم . زبان ها بوسیله ی زندگی کردن با آنها آموخته می شوند . ”
در ادامه جهت تکمیل بخش پژوهش ، با یکی از اساتید حوزه ی علمیه نیز مصاحبه ی ساختار یافته ای را انجام دادیم تا نظرات متخصصان دینی را نیز پیرامون موضوع پژوهش به دست آوریم .
شرکت کننده ی فوق ، جزو اساتید حوزه ی علمیه و دارای مدرک دکتری رشته ی علوم تربیتی بودند . سابقه ی تدریس در حوزه ی علمیه و دانشگاههای تربیتی را نیز در پرونده ی خود داشتند . از طرفی آشنا به منابع اسلامی ، آیات و روایات بودند ، از طرف دیگر با اصول علمی و مبانی حوزه ی تربیتی و روانشناختی نیز کاملاً آشنایی داشتند . در ذیل خلاصه ی مصاحبه ی ساختار یافته ی ایشان بیان می شود .
شرکت کننده ی فوق ، بر آموزش زبان و ضرورت آن از دیدگاه روایات و آیات بیان می کرد که این امر کاملاً پذیرفته شده و قطعی است و هیچ شک و تردیدی در آن وجود ندارد . جمله ی زیر این موضوع را بیان می کند :
« آموزش قرآن در روایات کاملاً مورد تأکید است و در منابع مختلف دینی بر آن تأکید فراوانی شده و پاداش و اجر معنوی زیادی برای والدینی در نظر گرفته شده است که به کودکان خود قرآن را در کودکی آموزش دهند . برای مثال روایات زیر از وسایل الشیعه ، از این دست روایات است :
پیامبر خدا (ص) می فرمایند : هر کسی به فرزندش قرآن تعلیم دهد ، خداوند متعال در قیامت ، والدین او را به تاج پادشاهی تاجدار می کند و بر آن دو ، جامه ای می پوشاند که هیچ کسی مثل آن را ندیده باشد . »
ایشان در زمینه ی سن مناسب برای شروع آموزش زبان ، تاکید داشتند که آموزش رسمی باید از سن 7 سالگی آغاز شود و قبل از آن بجز آموزش های جزئی ، معتقد به آموزش خاصی نمی باشد . متن زیر این موضوع را نشان می دهد :
«در آیات و روایات در مورد سن مناسب برای شروع آموزش ، روایات زیادی در دست نیست . مهمترین حدیثی که در این باره وجود دارد نیز حدیثی از امام صادق (ع) است که می فرمایند : هنگامی که کودک به سن 3 سالگی رسید او را وادار کنید که هفت مرتبه بگوید:لا اله الا اللّه و او را آزاد بگذارید . همین که 3 سال و هفت ماه و 20 روزه شد ، دومین جمله یعنی‏ محمد رسول اللّه را یاد گرفته ، 7 مرتبه آن را تکرار کند . وقتی 4 ساله‏ شد ، 7 مرتبه صلوات بر پیامبر بفرستد ، سپس او را آزاد بگذارید . در 5 سالگی دست چپ و راست را یادش دهید و وقتی آن را شناخت‏ او را در جهت قبله قرار داده ، از او بخواهید که سجده کند . سپس او را آزاد بگذارید . در پایان 6 سالگی به او بگویید که نماز بگزارد و رکوع‏ و سجود را به او یاد دهید . در پایان 7 سالگی شستن دست‏ها و صورت را یادش دهید و به او بگویید که نماز بخواند . در پایان 9 سالگی نماز و وضو یادش دهید .
در روایت دیگری ، رسول خدا (ص) می فرماید : فرزند ، هفت سال مولا و هفت سال بنده و هفت سال وزیر است .39
از این روایت و روایات مشابه می توان استنباط کرد که آموزش رسمی از سن 7 سالگی آغاز می شود . »
درباره ی روش آموزش در روایات نیز ایشان تأکید بر استفاده از روش های کودک محود مانند بازی داشتند . جمله ی زیر این نکته را بیان می کند .
«در روایات دینی آمده است که آموزش کودکان باید با روش هایی انجام گیرد که متناسب با سن کودک باشد و موجب خستگی او نشود . پیامبر اکرم (ص) می فرماید : کسی که کودک دارد باید در پرورش او ، کودکانه رفتار کند .
همچنین در سیره ی رسول خدا (ص) می بینیم که ایشان امام حسن (ع) و امام حسین (ع) را به دوش می گرفتن و با آنها بازی می کردند . »
جدول4 . خلاصه نظرات شرکت کنندگان درباره ی ضرورت آموزش زبان خارجی در دوره ی پیش از دبستان
نظرات
تعدا د
درصد
ضرورت دارد
9
90%
ضرورت ندارد
1
10%
مجموع
10
100%
**نکته: شرکت کننده ی دهم،استاد حوزه ی علمیه می باشد که در نظر سنجی منظور شده است .
از نتایج جدول 4 ، کاملاً مشهود است که اکثر قریب به اتفاق شرکت کنندگان بر لزوم آموزش زبان خارجی در دوره ی پیش از دبستان اتفاق نظر دارند .
جدول5. خلاصه نظرات شرکت کنندگان درباره ی سن مناسب برای آغاز آموزش زبان خارجی
سن مناسب
تعداد نظرات
درصد
قبل از 3 سالگی
1
10%
4-3 سالگی
2
20%
6-5 سالگی
6
60%
7 سالگی
1
10%
مجموع
10
100%
در جدول 5 ، می بینیم که اکثر شرکت کنندگان در پژوهش ، سن مناسب برای آموزش زبان را سن 6-5 سالگی می دانند . 6-5 سالگی سنی است که در آن کودک وارد مقطع پیش از دبستان می شود و مطابق با نظرات روانشناسان زبان در دوره ی حساس یادگیری زبان قرار دارد (گلفام،1388) .
جدول 6. خلاصه نظرات شرکت کنندگان درباره ی روش مناسب برای آموزش زبان خارجی به کودکان پیش از دبستان
روش های مناسب
تعداد نظرات
درصد
بازی
1
10%
آهنگ و ترانه
0%
استفاده از لوحه و تصویر و فنآوری های رایانه ای
3
30%
روش ترکیبی (استفاده از ترکیب روش های بالا)
6
60%
مجموع
10
100%
از نتایج جدول 6 می توان نتیجه گرفت که بهترین

تکه های دیگری از این پایان نامه را می توانید

در شماره بندی فوق بخوانید

متن کامل پایان نامه ها در سایت homatez.com موجود است

You may also like...

Add a Comment