منبع تحقیق با موضوع سازمان کنفرانس اسلامی، اقدامات تروریستی، مبارزه با تروریسم، سازمان ملل

دانلود پایان نامه

دارد فردی که به طور عامدانه و غیر قانونی یک ماده و یا تله مهلک انفجاری را در اماکن عمومی ، امانات دولتی و یا سیستم حمل و نقل عمومی و یا امکانات زیر بنایی دولت ( مانند نیروگاه ها ، سدها و غیره ) جاسازی یا به کار اندازد مرتکب جرم تروریستی شده است ، البته مفروض بر اینکه ، قصد وی کشتار یا مجروح ساختن مردم باشد و یا بخواهد در اماکن عمومی تخریب وسیع ایجاد کند . در همین ماده افرادی که مشارکت و یا همدستی در این اعمال داشته باشند و یا افرادی که نقش هدایت و سازماندهی این نوع عملیات را بر عهده داشته باشند به عنوان مجرم تروریستی تلقی می شوند ( بزرگمهری، 1387 )
یا در قطعنامه مجمع عمومی شماره 110/54 مصوب 2 فوزیه 2000 در پاراگراف دوم ، تروریسم به عنوان اقدامات جنایی که به قصد ایجاد وحشت در عموم مردم و یا گروه خاصی از آن ها با اغراض سیاسی صورت می گیرد ، تعریف شده است .
اتحادیه اروپا در سال 2002 تعریفی از جرم تروریستی را انجام داده اند : یک گروه سازمان یافته بیش از دو نفر ، که تاسیس در طی یک دوره زمانی و اقدام هماهنگ به ارتکاب جرائم تروریستی تعریف کرده است ( سلیمی ترکمانی، 1388 )
ماده 2 کنوانسیون بین المللی مقابله با اقدامات تروریستی هسته ای مصوب 2005 فرد و یا گروه مجرم را تعریف می کند و عامل حمله تروریستی هسته ای را کسی یا گروهی می داند که تعمداً و به صورت غیر قانونی دارای مواد رادیواکتیو و یا هسته ای بوده و یا در حالت تولید آن ها باشد و قصد نهایی وی کشتار و یا صدمه زدن به افراد و اموال و محیط زیست باشد . افراد و یا گروه های که قصد تخریب در تاسیات هسته ای کشورهای مختلف را داشته باشند تا باعث تششع مواد رادیو اکتیو در محیط عمومی گردند ، نیز به عنوان عاملان حملات تروریستی تلقی می شوند. اشخاص و گروه های هم دست و یا سازمان ده نیز به عنوان عاملان حمله تروریستی هسته ای شناخته می شوند ( یه وس، 1382 )
1-9-4 تعریف تروریسم از منظر اسلام و سازمان کنفرانس اسلامی
با توجه به این موضوع که ما در کشور ایران زندگی می کنیم و دین رسمی این کشور اسلام می باشد می بایست تروریسم و ترور را از منظر اسلام شرح داده تا مشخص شود نظر اسلام و ایران به عنوان یک کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامی در خصوص تعریف تروریسم چیست
اسلام همیشه از جنگ و تجاوز دوری ورزیده و تمامی مردم دنیا و مذاهب مختلف را به عمل صالح و دوری از هرگونه درگیری فراخوانده است . تروریسم جنگ است و آماج های غیرنظامی ، سربازان این جنگ هستند . حتی اگر تروریسم واقعاً یک حمله نظامی باشد و قربانیان غیر نظامی حقیقتاً رزمندگانی در یک ارتش دشمن باشند ، باز هم شریعت اسلام چنین اقداماتی را محکوم میسازد . حقوق اسلامی برای اعمال نیروی نظامی توسط یک دولت محدودیتهای صریح و اکیدی قائل است . شریعت اسلام توصیه به تجاوزکاری نمی کند عملیات خصمانه ای که امروز تحت عنوان جنگ مقدس یا (( جهاد )) است که دارای معنای خاص ، با هدف هایی کاملاً متفاوت با جنگ است .
در اسلام جنگی مشروعیت دارد که منطبق با مفهوم جهاد باشد . جهاد در اصل به معنی تلاش و کوشش است ، ولی در فقه اسلامی جهاد دو مفهوم عام و خاص دارد . در معنی عام هرگونه جهاد و مبارزه در راه خدا را جهاد گویند . جهاد با نفس – جهاد با قلب و زبان . جهاد با این معانی فاقد جنبه های نظامی است اما جهاد در معانی خاص ، جنگ مقدس و یا جنگ به خاطر دین و در راه حق و دفاع از آزادیهای والای اسلامی است ، که در قران کریم بیشتر از واژه (( قتال )) استفاده شده است . این مبارزه دارای ابعاد مختلف عقیدتی ، نظامی ، اقتصادی ، سیاسی و غیره می باشد .
هرچند اهداف اصلی جنگ در اسلام جدا از اهداف عالیه اسلام نمی باشد ، ولی می توان آنها را در این دو جمله خلاصه کرد : گسترش و ترویج شریعت اسلام تا مرحله جهانشمولی و برقراری صلح جهانی ؛ از میان برداشتن شرک ها ، چپاول و بیدادگریها و جهالتها از سراسر جهان . استاد احمد رشید در این باره معتقد است : (( هدف حقیقی و علت غایی جهاد ، صلح است یعنی صلح قطعی بشریت که تحت تبعیت و سلطه قواعد آیینی یکتا پرست قرار گیرد .
بنابراین در جنگ اسلامی یا جهاد ، برخلاف جنگهای معمولی ، اهداف شخصی مطمع نظر نمی باشد . به عبارت دیگر هدف ، آدم کشی ، کشورگشایی ، تحمیل عقیده و بالاخره مداخله نظامی در امور سایر کشورها نیست . بنابراین به صورت قاطعانه نمی توان گفت که ترور و تروریسم از منظر اسلام مردود است و بر خلاف دستورات و اهداف عالیه اسلام می باشد . ( فصیحی، 1389 )
بدیهی است که ترور و تروریسم مفهوم نسبتاً جدیدی است و در گذشته این مفهوم در دنیا مطرح نبوده است بنابراین اسلام به صورت مستقیم به این پدیده متعرض نشده است . اما در فقه اسلامی مفاهیم و موضوعاتی وجود دارد که با مفاهیم تروریسم ارتباط دارد
مطابق با حدیثی معتبر پیامبر اکرم ( ص ) تروریسم را با صراحت نهی کرده اند . بعنوان مثال ابوصیاح کنانی به امام صادق می گویند و قد نهی رسول الله صلی اله علیه و آله و سلم عن الفتک یعنی رسول خدا از ترور نهی فرمودند ( شیخ کلینی ، اصول کافی ، 7/375 ) ( جلالی،1384 )
با عنایت به این که سازمان کنفرانس اسلامی به عنوان یک نهاد رسمی بین المللی می تواند تبیین کننده مواضع رسمی دولت های اسلامی به صورت مشترک باشد ، مطالعه مواضع این سازمان در قبال موضوع تروریسم کمکی به ارائه تصویر کلی از نگرش جهان اسلام در قبال این پدیده است .
در بند 2 ماده ی نخست موافقت نامه ی مربوط به (( کنفرانس اسلامی جهت مبارزه با تروریسم بین الملل )) که ا
یران نیز طی (( قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون سازمان کنفرانس اسلامی جهت مبارزه با تروریسم بین المللی )) مصوب 21/3/1380 مجلس شورای اسلامی و 7/10/1387 مجمع تشخیص مصلحت نظام به آن ملحق شده است برای اولین بار از تروریسم تعریف ارائه شده است . ( کارگری،1390 )
کنوانسیون در بخش اول در قسمت تعاریف و کلیات طی ماده اول پس از تعریف دولت متعاهد ، به تعریف تروریسم و جرم تروریستی می پردازد .
در این رابطه تروریسم به معنی هر اقدام خشونت بار و یا خطر آفرین با هر نیت و انگیزه است که در صدد انجام موارد ذیل باشد :
1. طرح جنایت فردی و یا دسته جمعی با هدف وحشت آفرینی عمومی
2. مصدوم ساختن مردم و به مخاطره افکندن جان ، شرف ، آزادی ، امنیت و حقوق آن ها
3. در معرض خطر قرار دادن محیط زیست ، امکانات شهری ، اموال عمومی و یا خصوصی
4. اشغال اماکن عمومی و خصوصی
5. به خطر انداختن وضعیت منابع مالی و یا امکانات بین المللی
6. به خطر انداختن تمامیت ارضی ، وحدت سیاسی و یا حاکمیت دول مستقل
جرم تروریستی عبارت است از :
هرگونه عمل در آغاز کردن ، مشارکت ورزیدن و یا اجرای عملیات تروریستی در هر یک از کشورهای متعاهد بر ضد شهروندان ، دولت مردان ، تاسیسات و یا منافع شان و یا اماکن متعلق به دول خارجی و یا شهروندان بیگانه که مقیم دول متعاهد هستند ، در صورتی که عمل و جرم مذکور بر طبق قانون داخلی کشور متعاهد قابل مجازات باشد (بزرگمهری،1388)
مقوله تروریسم و مبارزه با آن در اسناد متعدد سازمان کنفرانس اسلامی مورد بحث قرار گرفته است. این اسناد شامل:
1- اعلامیه مکه المکرمه مصوب سومین کنفرانس سران، مکه 1981
2- قطعنامه شماره پ 6/16 مصوب ششمین کنفرانس سران، داکار 1991
3- قطعنامه شماره پ 7/47 مصوب هفتمین کنفرانس سران، کازابلانکا 1994
4- قطعنامه شماره 7/43، کازابلانکا 1994
5- کنوانسیون سازمان کنفرانس اسلامی در مبارزه با تروریسم بین المللی، جولای 1999
6- اعلامیه کولالامپور، آوریل 2002
7- قطعنامه شماره پ 33/12 باکو 2006
سازمان کنفرانس اسلامی در هفت سندی که از سال 1981 تا 2006 میلادی به تصویب رسانده است مستمراً ضرورت استثناء نمودن فعالیت های جنبش استقلال طلبانه، مبارزه با اشغالگران در رژیم های نژادپرست را از اقدامات تروریستی یادآور شده است. این سازمان در مقدمه سند کنوانسیون سازمان کنفرانس اسلامی در مبارزه با تروریسم بین المللی مصوب جولای 1999 بر مشروعیت حق ملل برای مبارزه علیه اشغالگران بیگانه و استعماری و رژیم های نژادپرست با تمامی ابزار، شامل مبارزه مسلحانه برای آزادسازی سرزمین های خود و کسب حقوق در زمینه حق تعیین سرنوشت و استقلال، که منطبق با اهداف و اصول منشور و قطعنامه های سازمان ملل، تأکید کرده است. (بزرگمهری، 1387)

1-10 کنوانسیون ها و قطعنامه ها در خصوص تروریسم
با توجه به این موضوع که تروریسم و مسائل آن در دنیای جدید یکی از مسائل روزمره و بحث های جدی در سازمان های بین المللی می باشد در این بخش اشاره ای به کنوانسیون ها و قطعنامه در این خصوص می شود:
این کنوانسیون ها را می توان از دو جهت تفکیک نمود:
1) دسته اول کنوانسیون های تنبیهی هستند که اقدامات تروریستی خاص را مشخص کرده و کشورها را متعهد کرده اند تا با مجرمانه دانستن این رفتارها مجازات های متناسب را اعمال نمایند. به عنوان مثال کنوانسیون جرائم مربوط به اعمال ارتکابی در هواپیما که به کنوانسیون 1963 توکیو معروف است، و همچنین کنوانسیون سرکوب اقدامات غیرقانونی علیه امنیت هوانوردی کشوری 1971 که به کنوانسیون مونترال معروف است جز اینگونه اسناد تنبیهی هستند.
2) گروهی دیگر از کنوانسیون های ضد تروریستی، کنوانسیون های با ویژگی پیشگیری از اقدامات تروریستی هستند. به عنوان مثال کنوانسیون ممنوعیت استفاده از وسایل پلاستیکی انفجاری برای اهداف ارعاب آمیز سال 1991 کشورها را موظف کرده است که برای جلوگیری از در اختیار قرار گرفتن وسایل انفجاری در دست تروریستها از ساخت مواد انفجاری غیر مجاز جلوگیری به عمل آورند. کنوانسیون ممنوعیت حمایت مالی از تروریسم سال 1999مبارزه با تروریسم را با قطع حمایت های مالی و بستن راه هایی که تروریست ها از آن مورد پشتیبانی مالی قرار می گیرند، ضروری دانسته است. سند مذکور از معدود اسناد مقابله با تروریسم از سال 1937 تاکنون است که به تعریف اجمالی از ترویسم پرداخته است. (آقایی خواجه پاشا، 1392)
اما در خصوص کنوانسیون هایی که کشورها را مجبور به تصویب قوانین و جرم انگاری اقدامات تروریستی به تصویب رسیده است می توان از کنوانسیون مصوب شورای اروپا مصوب 16 مه 2005 نام برد که در این کنوانسیون جرم تحریک به تروریسم و اقدامات تروریستی را جرم دانسته و در آن هم تحریک به صورت مستقیم و غیر مستقیم را جرم انگاشته است. (بوینه2،2009)
در تمامی این کنوانسیون ها مجامع بین المللی و سازمان ها و نهاد های بین المللی از کشورها درخواست نموده اند که همکاری خود را به صورت تنگاتنگ انجام دهند کنوانسیون بین المللی مقابله با فعالیت های تروریستی هسته ای مصوب سپتامبر 2005 میلادی تأکید بیشتری بر این امر دارد و به ضرورت افزایش میان دولتها برای اتخاذ تدابیری جدی جهت جلوگیری از مخاطرات پدیده تروریسم اشاره اساسی داشته است. (بزرگمهری، 1387) در پاسخ به تهدید ناشی از تروریسم بین المللی، چهل و هفت کشور عضو شورای اروپا دو دستور العمل کلیدی شناخته شده به عنوان تصمیم گیری در چارچوب مبارزه با تروریسم در سال 2002 و 2008 ب
ه تصویب رسید. (بوینه، 2009)
شورای امنیت سازمان ملل متحد به عنوان بازوی اجرایی این سازمان و بر اساس فصل هفتم منشور سازمان ملل متحد می تواند هر موضوعی که باعث ایجاد تهدید صلح جهانی گردد را در دستور کار خود قرار دهد و مسئله تروریسم به خصوص بعد از 11 سپتامبر یکی از موضوعات اساسی شورای امنیت گردیده است. و تاکنون دو قطعنامه مهم در این خصوص از سوی شورای امنیت صادر شده است. قطعنامه های 1368 و 1373 که به موجب فصل هفتم منشور سازمان ملل صادر بودند، نقطه عطفی در روند مبارزه جهانی با تروریسم بین المللی محسوب می شوند. قطعنامه 1368 شورای امنیت در 12 سپتامبر 2001، عملیات تروریستی به برجهای تجاری آمریکا را محکوم و آنرا تهدیدی برای امنیت جهانی برشمرده بود. این قطعنامه هرگونه تأمین مالی اقدامات تروریستی را محکوم و پناه دادن، آموزش و حمایت از تروریست ها را ممنوع اعلام کرد. همچنین در آن بر

متن کامل پایان نامه فوق در سایت sabzfile.com موجود است

You may also like...

Add a Comment