منابع پایان نامه ارشد درباره استان گلستان

(عبدولا، 2004). از طريق سينتيک واکنشهاي شيميايي دو جنبه مورد بررسي قرار ميگيرد؛ ابتدا سرعتي که واکنش در آن رخ ميدهد و سپس فاکتورهاي موثر بر واکنش (به طور عمده دما، غلظت واکنش دهنده و فراورده و حضور کاتاليزور) (الدينو همکاران، 2005). دما مهمترين عامل خارجي موثر بر کيفيت و مدت ماندگاري مواد غذايي ميباشد. بنابراين دانستن اينکه چطور سينتيک واکنشها تحت تاثير دما قرار ميگيرد ضروري ميباشد. بسياري از دانشمندان از مدل آرنيوس و انرژيفعال سازي مشتق شده از آن استفاده ميکنند. مدل آرنيوس يک روش ساده اما در عين حال بسيار دقيق ميباشد (بوکسل، 2001).
فصل سوم
مواد و روشها
3-1. مواد اوليه
هيدروکسيد پتاسيم، اتانول، متانول، اسيد کلريدريک غليظ، سولفاتسديم بدون آب، اسيد سولفوريک غليظ، کلروفرم، تولوئن، محلول هانوس، يدور پتاسيم، تيوسولفات سديم، اسيد گاليک، کربنات سديم، فولين سيو کالچو، استون، تيوسيانات آمونيوم، پودر آهن، پراکسيد هيدروژن، سولفات آهن هفت آبه، کلريد باريم دو آبه، دي کرومات پتاسيم، 2 و 2 دي فنيل-1-پيکريل هيدرازيل از شرکتهاي مرک و سيگما آلدريچ خريداري شدند. براي استخراج روغن از هگزان نرمال (شرکت مجللي، ساخت ايران) استفاده شد. بذر گياه خرفه از شيراز تهيه شد. روغن سويا تصفيه شده بدون آنتياکسيدان از شرکت آليا صنعت شهرستان کردکوي در استان گلستان، روغن زيتون از شرکت نوش دارو شهرستان بابلسر و روغن کانولا تصفيه شده از کارخانه روغن سه گل نيشابور تهيه گرديد. بذرخرفه تا زمان استخراج روغن و انجام آزمايشهاي مربوطه در دماي چهار درجه سانتيگراد نگهداري شد. جهت مقايسه کيفيت روغن دانه خرفه با ساير روغنهاي خوراکي، روغنهاي تصفيه شده و بدون آنتياکسيدان سويا و کانولا و همچنين روغن زيتون بکر انتخاب شدند و آزمونهاي عدد اسيدي، عدد پراکسيد، گرانروي و رنگ روي آنها انجام شد. در مورد ساير خصوصيات مربوط به اين روغنها به پژوهشهاي ساير محققين استناد شد.
3-2. استخراج روغن
تخم خرفه پس از تميز و جدا کردن مواد خارجي با آسياب پودر شد. پودر حاصل به نسبت 1 به 4 وزني /حجمي با هگزان نرمال مخلوط و روغن آن حين هم زدن به مدت 36 ساعت در تاريکي و دماي محيط استخراج شد. پس از گذشت اين زمان حلال در خلاء و در دماي 40 درجه سانتيگراد تبخير گرديد. روغن استخراج شده تا هنگام انجام آزمايشهاي مربوطه در ظروف تيره و در فريزر نگهداري شد.
3-3. استخراج عصاره
به منظور استخراج عصاره خرفه از روش حلال سرد استفاده شد. بذرخرفه پس از آسياب شدن به نسبت 1 به 4 با دو حلال متانول 80 و اتانول به مدت 24 ساعت در دماي محيط و روي شيکر قرار گرفت. پس از صاف شدن عصارههاي حاصل با کاغذ صافي واتمن شماره يک، حلال توسط دستگاه تبخير کننده گردان75 (Laborta 4000، 60rpm، Heidolph) تحت خلاء حذف شد.
3-4. آزمونها
3-4-1. ساختار اسيد چرب
ساختار نمونههاي روغن به وسيله کروماتوگرافي گاز- مايع تعيين و بر اساس درصد نسبي سطوح گزارش شد. استرهاي متيل اسيدهاي چرب با اختلاط روغن و هگزان (3/0 گرم در هفت ميليليتر) با هفت ميليليتر هيدروکسيد پتاسيم متانولي دو نرمال در دماي 50 درجه سانتيگراد به مدت 15 دقيقه تهيه شدند. استر اسيدهاي چرب با دستگاه گاز کروماتوگراف HP-5890 (Hewlett-packard,SC,USA) مجهز به ستونهاي مويينه BPX70 شيشهاي سيليکا (120 متر طول، 250 ميکرومتر قطر داخلي، 20/0 ميکرومتر ضخامت لايه داخلي) و آشکارساز يوني شعلهاي شناسايي گرديدند. گاز حامل عبارت از نيتروژن با سرعت جريان 6/0 ميليليتر بر دقيقه بود. دماي آون، بخش تزريق و آشکارساز به ترتيب 198، 250 و 28 درجه سانتيگراد بود (استاندارد ملي ايران، 1389).
3-4-2. عدد يدي
عدد يدي به روش هانوس و برطبق استاندارد AOAC (شماره 942.27) اندازهگيري شد (AOAC، 2005).
3-4-3. عدد صابوني
دو گرم نمونه روغن در ارلن 250 ميليليتري توزين و به آن 25 ميليليتر پتاس الکلي و سنگ جوش افزوده شد. يک خنک کننده برگشتي به ارلن وصل کرده و ارلن توسط حمام بخار به آرامي حرارت داده شد. سپس به محلول داغ، يک ميليليتر معرف فنل فتالئين اضافه شد و با اسيد کلريدريک نيم نرمال تا ناپديد شدن رنگ صورتي تيتر شد. تمامي اين مراحل براي نمونه شاهد نيز بدون افزودن روغن انجام شد. عدد صابوني از فرمول 3-1 محاسبه گرديد:
(3-1) IS
که V و S به ترتيب مقدار اسيد کلريدريک نيم نرمال لازم براي تيتراسيون شاهد و نمونه روغن است. C نرماليته اسيد کلريدريک، m وزن نمونه روغن و Is عدد صابوني است (استاندارد ملي ايران، 1371).
3-4-3-1. تهيه پتاس الکلي
هشت گرم پتاس با يک ليتر اتانول مخلوط شد. پنج گرم قرص آلومينيومي نيز به محلول اضافه گرديد. سپس به مدت يک ساعت تحت جريان برگشتي حرارت داده شد. پس از آن، الکل تقطير و مقداري هيدروکسيد پتاسيم(حدود 35 گرم) به مايع تقطير شده اضافه گرديد. اين ترکيب به مدت چند روز نگهداري شد. محلول شفاف رويي بعد از تهنشين شدن کربنات پتاسيم جدا و در يک بطري تيره نگهداري شد.
3-4-4. ترکيبات استرولي
ترکيبات استرولي بر طبق استاندارد ملي ايران به شماره 9670 اندازهگيري شدند (استاندارد ملي ايران، 1371).
3-4-4-1. اندازهگيري نمونه
حدود 250 ميليگرم از نمونه با دقت يک ميليگرم، در بالن 25 ميليليتري وزن شد.
3-4-4-2. آماده سازي ستون اکسيد آلومينيوم
ده گرم اکسيد آلومينيوم به 20 ميليليتر اتانول اضافه شد. مخلوط به ستون شيشهاي منتقل شد. اجازه داده شد که اکسيد آلومينيوم در ستون تهنشين شود و زماني که سطح حلال به سطح بالايي لايه اکسيد آلومينيوم رسيد، حلال از ستون خارج شد.
3-4-4-3. استخراج مواد غيرقابل صابوني
يک ميليليتر محلول استاندارد داخلي (يکگرم بتولين در يک ليتر استن حل شد) به نمونه اضافه شد. پنج ميليليتر محلول هيدروکسيد پتاسيم اتانولي و مقدار کمي سنگ جوش به آن اضافه شد. کندانسور برگشتي را به بالن متصل کرده و بالن به مدت 15 دقيقه به آرامي حرارت داده شد. بعد از متوقف شدن حرارت، محتويات بالن در حالي که هنوز داغ بود، با پنج ميليليتر اتانول رقيق شد. پنج ميليليتر از محلول حاصله به ستون اکسيد آلومينوم اضافه شد. محلول خروجي ستون در بالن ته گرد 50 ميليليتري جمعآوري شد. زماني که سطح حلال به سطح بالايي لايه اکسيد آلومينيوم رسيد، محلول خروجي جمعآوري شد. مواد غيرقابل صابوني ابتدا با پنج ميليليتر اتانول شستشو شدند. سپس 30 ميليليتر دياتيلاتر با سرعت دو ميليليتر در دقيقه به آن اضافه شد. با استفاده از تبخير کننده چرخشي حلالها از بالن جداسازي شدند.
3-4-4-4. کروماتوگرافي لايه نازک
مواد غيرقابل صابوني در مقدار کمي دياتيلاتر حل شد. با استفاده از ميکروسرنگ در فاصله دو سانتيمتر از لبه پاييني صفحه کروماتوگرافي لايه نازک(TLC)76، خطي از محلول فوق کشيده شد. فاصلههاي سه سانتيمتر از لبههاي صفحه خالي گذاشته شد. مقدار پنج ميکروليتر محلول استاندارد TLC در فاصله يک و نيم سانتيمتر از لبه صفحه لکهگذاري شد. تانک توسعه با حدود 100 ميليليتر از محلول توسعه پر شد. صفحه TLC درون تانک قرار داده شد تا محلول به لبه بالايي صفحه برسد. صفحه را از تانک ظهور خارج نموده تا حلال موجود در سطح صفحه زير هود تبخير شود.
3-4-4-5. جداسازي استرول
متانول روي صفحات پاشيده شد تا نواحي استرولي و بتولين روي يک زمينه تيرهتر، به رنگ سفيد ظاهر شود. ناحيه بتولين به فاصله کمي زير ناحيه استرول ظاهر ميشود. مناطق در ارتفاع لکههاي استاندارد، دو ميليمتر بالاتر و چهار ميليمتر پايينتر از نقاط قابل ديد علامتگذاري شد. اين قسمت از لايه سيليکا با استفاده از سر يک کاردک جمع آوري و به بشر کوچکي منتقل شد. نيم ميليليتر اتانول به سيليکاژل جمع آوري شده اضافه شد. سيليکاژل موجود در بشر سه مرتبه با بخشهاي پنج ميليليتري دياتيلاتر هضم و سپس در بالن صاف شد. با استفاده از تبخير کننده چرخشي مقدار اتر در محلول به حدود يک ميليليتر کاهش داده شد و محلول باقيمانده به درون ظرف واکنش منتقل شد. با عبور جريان گاز نيتروژن از داخل ظرف واکنش، حلال از آن خارج شد.
3-4-4-6. آمادهسازي استرول تري متيل سيليل اتر
صد ميکروليتر واکنشگر سيليلهکننده به ظرف کوچک واکنش که شامل استرولهاي مجزا شده است، اضافه شد. در ظرف بسته شد و به مدت 15 دقيقه در آون با دماي 105 درجه سانتيگراد حرارت داده شد. سپس اجازه داده شد دماي ظرف به دماي اتاق برسد و محلول به طور مستقيم به دستگاه گازکروماتوگراف تزريق شد.
3-4-4-7. شناسايي استرولها
براي شناسايي استرولهاي موجود در نمونه، زمانهاي بازداري نسبي (RRT)77 با استفاده از تقسيم زمان بازداري(RT)78 استرول به RT کلسترول و يا بتولين به دست آمد.
3-4-4-8. ترکيب استرول
سطح پيک استرول i، بر حسب درصد (Ci) از فرمول 3-2 بدست آمد.
(3-2) Ci=
که Ci، سطح پيک استرول i بر حسب درصد، Ai، سطح پيک استرول i و ?A، مجموع سطح پيک همه استرولها ميباشند.
3-4-4-9. تعيين ميزان استرول تام
در اين روش ضريب پاسخ تمامي استرولها و بتولين يکسان فرض ميشود. ميزان استرول تام بر حسب ميليگرم در صد گرم چربي (S)، طبق فرمول 3-3 محاسبه شد.
(3-3)
که S، ميزان استرول تام بر حسب ميليگرم در صد گرم چربي، mB، جرم بتولين بر حسب ميليگرم، ?A، مجموع سطح پيکهاي استرولهاي خاص موجود، AB، سطح پيک استاندارد داخلي بتولين و mT، جرم نمونه بر حسب گرم ميباشند (استاندارد ملي ايران، 1371).
3-4-5. ترکيبات توکوفرولي
اندازهگيري ترکيبات توکوفرولي بر طبق استاندارد ملي ايران (1371) به شماره 7211 انجام شد.
3-4-5-1. آمادهسازي محلولهاي کاليبراسيون ذخيره
محلول ذخيره هر توکول از طريق توزين 1±10 ميليگرم از هر استاندارد درون يک بالن حجم سنجي 50 ميليليتري و به حجم رساندن آن با هپتال نرمال تا خط نشانه تهيه شد. به وسيله پيپت 5 ميليليتر از اين محلول به درون بالن کهربايي ته گرد منتقل شده و همه هپتان نرمال آن با استفاده از تبخير کننده چرخان، تحت خلاء و دماي کمتر از 40 درجه سانتيگراد خارج شد. ده ميليليتر متانول به درون بالن ريخته و به صورت چرخشي هم زده شد تا باقيمانده حل شود. جذب بيشينه اين محلول در محدوده طول موج 270 تا 310 نانومتر با استفاده از اسپکترومتر UV با طول مسير نور 10 ميليمتر اندازهگيري شد. جذب اندازهگيري شده بايد بين دودهم تا هشتدهم باشد. غلظت (بر حسب ميکروگرم بر ميليليتر) به وسيله تقسيم کردن عدد جذب بر فاکتور مناسب محاسبه شد.
3-4-5-2. آمادهسازي محلول استاندارد
بهتر است محلول استاندارد مناسبي مطابق با حساسيت آشکارساز فلورسانس مورد استفاده، آماده شود. حجمهاي مناسبي براي مثال يک ميليليتر از محلولهاي کاليبراسيون ذخيره براي به دست آوردن يک محلول استاندارد حاوي مخلوطي از توکولها ترکيب کرده و جهت تهيه محلولي حاوي يک تا پنچ ميکروگرم از هر استاندارد در ميليليتر با هپتان نرمال رقيق شد.
3-4-5-3. آمادهسازي محلول آزمون
بسته به غلظت توکول 1/0± 25/0 گرم از نمونه درون يک بالن حجم سنجي 25 ميليليتري وزن شد. مقداري هپتان نرمال اضافه و هم زده شد تا نمونه حل شود و با همان حلال به حجم رسانده شد. ده يا بيست ميکروليتر (بسته به

تکه های دیگری از این پایان نامه را می توانید

در شماره بندی فوق بخوانید

متن کامل پایان نامه ها در سایت homatez.com موجود است

You may also like...

Add a Comment