مقاله در مورد پيشگيري، رايانه، جرائم، پورنوگرافي، انگيزه، سايبر، جنسي، كنوانسيون

دانلود پایان نامه

شنيداري كه بر ارگان ها يا رفتار جنسي كودك تمركز دارند. (باستانی، 1383: 177)
پورنوگرافي كودك را مي توان به دو نوع تقسيم كرد:
1. پورنوگرافي ديداري كه تجسم و ترسيم ديداري كودك تحريك و تشويق شده به فعاليت صريح جنسي، واقعي يا شبيه سازي شده، يا نمايش وقيحانه ارگان هاي جنسي به قصد ارضاي جنسي كاربر، شامل توليد، توزيع و يا استفاده از چنين موضوعات و موادي است.
2. پورنوگرافي شنيداري كه استفاده از هر واسط حاوي صداي كودك، واقعي يا شبيه سازي شده به قصد ارضاي جنسي كاربر، شامل توليد، توزيع و يا استفاده از چنين مواد و موضوعاتي است. (همان: 178).
پيش نويس نهائي كنوانسيون جرايم سايبر (cyber crime) شوراي اروپا مقرر مي دارد: پورنوگرافي كودك شامل موضوعات و مواد پورنوگرافي مي شود كه تصوير و تجسمي ديداري را از كودك تحريك و تشويق شده به رفتار صريح جنسي ارائه مي كند. (دزیانی، 1383: 124).
همان طور كه ملاحظه مي شود، تمام تعاريف بر ماهيت جنسي نمايش تأكيد دارند؛ به عبارتي تصاوير ديداري از كودكان واقعي تشويق شده به اعمال جنسي يا نمايش ارگان هاي جنسي آنها براي هدف هاي بدواً جنسي است.
نكته اي كه در تعريف پورنوگرافي بايد يادآور شد اين است كه مفهوم و مصاديق پورنوگرافي با توجه به سنت ها و عرف ها و فرهنگ ها ممكن است متفاوت باشد. برخي فرهنگ ها يا سنت ها ممكن است موردي را پورنوگرافي بدانند كه در فرهنگ هاي ديگر كاملاً طبيعي باشد.
در هر حال، مي توان گفت پورنوگرافي كودك شامل يك يا چند كودك تشويق و تحريك شده به رفتار جنسي به تنهايي يا با يك يا چند بزرگسال است؛ اين اعمال ممكن است طيفي از عكس ها يا تصاوير جنسي يك يا تعدادي كودك باشد(همان: 125- 126)
آنچه در مورد پورنوگرافي غيرمجاز رايانه اي ـ اعم از پورنوگرافي بزرگسالان و پورنوگرافي كودكان ـ مورد بحث قرار مي گيرد، عبارت است از: توليد، فروش و پخش ابزار سمعي و بصري، وسايل حاوي عكس هاي هرزه، نمايش دادن ابزار و وسايل و يا تشويق و فريب كودكان و جوانان به شركت در اين نمايش.
2-9-2- تاريخچة هرزه نگاري (پورنوگرافي)
پورنوگرافي از ساليان دور ـ حتي ساليان نخست زندگي انسان ـ وجود داشته است و مي توان شواهدي از آن را در طول تاريخ يافت، اما اين جرم از اواخر قرن نوزدهم و اوايل قرن بيستم شيوع فراوان يافت. آنچه به صورت پورنوگرافي از برخي مآخذ قديمي به دست آمده است، نشان مي دهد اين جرم در اوايل بيشتر ناظر به زنان بوده است. با فناوري صنعت چاپ و امكان نشر اين گونه موضوعات مجرمانه، نقطه عطفي در پورنوگرافي پديد آمد. (دزیانی، 1383: 12)
سير تحول مجرمانه پورنوگرافي، بيانگر تغيير الگوي آن از تصوير كاغذي و عكس هاي مجلات و نشريات خاص اين گونه امور به تصاوير مستهجن متحرك، فيلم هاي ويدئويي مستهجن، اصوات مستهجن و مانند آن است. نشريات، كتاب ها، متون و تصاوير (فيلم و اسلايد) مستهجن به تدريج گسترش يافته و بيشتر نقاط جهان را فراگرفته است. در ايران با وارد شدن ويدئو در دهه شصت و گسترش استفاده از آن در دهه هفتاد، فيلم هاي مستهجن در انواع مختلف، وارد كشور شد و تكثير و استفاده از آن به صورت رايج ولي مخفيانه درآمد. به تدريج امكان ذخيرة تصوير مستهجن ميسر شد و اين امر مستلزم ذخيره سازي تصاوير ثابت و متحرك در رايانه بود. سپس در كنار ديسكت، از لوح فشرده نيز براي ذخيره سازي تصاوير استفاده شد. با ذخيره فيلم روي لوح فشرده، اين واسط ـ كه سهولت ذخيره سازي و انتقال بسيار بالايي دارد جاي فيلم هاي ويدئويي را گرفت ـ همچنين گسترش اينترنت موجب انتقال تصاوير و فيلم ها به صورت آن لاين شد. امروزه صنعت مونتاژ تصوير ـ كه قبلاً بايد غيرديجيتال انجام مي شد ـ با استفاده از نرم افزارهاي مربوط روي اينترنت توليد، تكثير و عرضه مي شود. ايجاد سايت هاي حاوي اين گونه تصاوير و فيلم ها و افزايش چشمگير آنها بر حجم معضلات افزوده است.
در مورد شروع پورنوگرافي كودكان كه نقطه تمركز مرتكبان پورنوگرافي است، بايد گفت با توجه به فضاي مختصات فضاي مجازي، دهة نود شروع اين پديده مجرمانه است؛ اما سال دقيقي را نمي توان براي آن مشخص كرد. (همان: 13)
2-10- جرايم سايبري و راهكارهاي پيشگيري
جرايم سايبري از علل فيلترينگ است و يكي از راههاي پيشگيري. اما طرق ديگري نيز موجود است كه در اين قسمت به مصاديق و انگيزه هاي جرم سايبري و راهكارهاي مورد اشاره خواهيم پرداخت:
2-10-1- تعريف جرم سايبري
اصطلاح جرم سايبري كه در بند 8 گزارش توجيهي كنوانسيون جرائم سايبري نيز به آن اشاره شده است، با فضاي سايبر ارتباط مستقيم دارد. فضاي سايبر با پيدايش شبكه هاي رايانه اي ايجاد شد و با پيدايش اينترنت گسترش يافت. بنابراين، اصطلاح جرم سايبري را نيز بعد از شناخت فضاي سايبر، متخصصان امر نامگذاري تحت اين عنوان به وجود آوردند. اولين اقدام رسمي كه در آن به صراحت به اصطلاح جرم سايبر اشاره شده، اقدام شوراي اروپا در نوامبر 1986 مبني بر تشكيل كميته ي كارشناسان برخورد با جرائم سايبر است(جلالي فراهاني، 1386 : 58) شوراي اروپا در اقدامي ديگر در سال 1997 به منظور تهيه ي كنوانسيون جرائم سايبر، كميته جديدي تشكيل داد به نام كميتة متخصصان جرم در فضاي سايبر. جديدترين سند بين المللي كه در آن اصطلاح جرم سايبري مورد اشاره واقع شده كنوانسيون جرم سايبري (مصوب 23 سپتامبر 2001 بوداپست) است. تنظيم كنندگان و تصويب كنندگان كنوانسيون جرم سايبر، بدون ذكر توضيحي در مورد اصطلاح جرم سايبر، اين اصطلاح را برگزيده و در كنوانسيون مذكور و گزارش توجيهي آن، از اصطلاح جرم رايانه اي و جرائم مرتبط با رايانه استفاده نمودند. براي مثال، در كنوانسيون، موضوع يك دسته از جرائم، جرم رايانه اي، و جرم مرتبط با رايانه ناميده شده است و به موجب مواد 7 و 8 كنوانسيون، جعل و كلاهبرداري زير مجموعه ي جرائم مرتبط با رايانه محسوب مي گردد. همچنين در بند 33 گزارش توجيهي اين كنوانسيون آمده است: «هدف بخش اول اين كنوانسيون، ارتقاء و پيشرفت وسايل پيشگيري و متوقف ساختن جرائم رايانه اي (جرائم مرتبط با رايانه) از طريق ايجاد حداقل استانداردهاي مربوط به اين جرائم است.» سكوت كنوانسيون جرائم سايبر در خصوص معني و مفهوم اصطلاح «جرم سايبر» و به كارگيري اصطلاحاتي هم چون جرائم رايانه اي و جرائم مرتبط با رايانه در اين كنوانسيون و گزارش توجيهي آن، موجب برداشت هاي متفاوت از اصطلاح جرائم سايبر شده است. به اين ترتيب برخي، اصطلاح جرم سايبر را صرفاً شامل جرائمي مي دانند كه از طريق اينترنت و شبكه هاي رايانه اي ارتكاب يافته باشد (نسل دوم جرائم مرتبط با رايانه) اما دستة ديگر، تمام جرائم رايانه اي اعم از نسل اول و دوم را جزء جرائم سايبر مي دانند. (همان: 59)
2-10-2- مفهوم و ماهيت پيشگيري اجتماعي در فضاي سايبري
در تعريف پيشگيري اجتماعي، هدف ايجاد تغييرات و اصلاحات در فرد و جامعه و جلوگيري از وقوع جرم به صورت پايدار است. به عبارتي در پيشگيري اجتماعي، هدف همانا آشنا نمودن و همنوا كردن اعضاي جامعه، با قواعد اجتماعي از طريق آموزش، تشويق و تنبيه است و به نوعي در پي از بين بردن عوامل اجتماعي و فردي و مؤثر بر بزهكاري است و در واقع پيشگيري اجتماعي شامل اقدام هايي است كه به طور مستقيم يا غيرمستقيم، هدفشان تأثيرگذاري بر شخصيت افراد است تا از سازمان دادن فعاليت خود، حول انگيزه هاي بزهكارانه بپرهيزند.
بر همين اساس، پيشگيري اجتماعي، طيفي از نهادهاي جامعه را در برمي گيرد كه رفتار انحرافي را تحت قاعده و نظم درمي آورد. نهادهاي اصلي پيشگيري اجتماعي عبارتند از خانواده، آموزش و پرورش، مذهب، محل سكونت، رسانه هاي گروهي و حرفه، در حقيقت پيشگيري اجتماعي در وسايل امتناع كنترل اجتماعي ريشه دارد كه به كمك اين وسايل، افراد را به انجام رفتارهاي يكسان هدايت نمايد. و لذا هدف پيشگيري اجتماعي كه بخشي از آن با مشاركت مردم محقق مي گردد، سالم سازي جامعه است. مشاركت مردم در فعاليت هاي آموزشي، مسائل جوانان، باشگاه ها و گروه ها در كاهش يا تثبيت بزهكاري نقش مهمي دارد. نظارت روي عوامل اجتماعي و مشخص كردن عواقب ممكنة آنها روي جرم، مي تواند به سالم سازي اجتماع كمكي مؤثر بنمايد. (همان: 67)
در اين رويكرد، اقدامات اجتماعي بازدارنده در بدو امر روي اشخاص جوان و كودكان متمركز است و محدودة وسيع و نامشخصي را در برمي گيرد و جزء راهكارها و برنامه هاي درازمدت محسوب مي گردد. پيشگيري اجتماعي، در واقع «اجتماع مدار» است. يعني تمام همّ و غم آن حول محور جامعه و نهادهاي مختلف آن مي گردد. در واقع پيشگيري اجتماعي، از اقداماتي تشكيل مي شود كه بر انواع محيط هاي پيرامون فرد تأثير مي گذارد و در نهايت، در فرآيند جامعه پذيري و اجتماعي شدن يك فرد نقش ايفا مي نمايند زيرا هر يك از محيط هاي خانه، مدرسه، دانشگاه، دوستان و همسالان و … در يك مقطع خاص زماني بر فرد اثرات مستقيم دارد و فرآيند جامعه پذيري را در واقع تسهيل مي كند. (رجبی پور، 1383 :111)
اين اساس، همان گونه كه در مقدمة بحث مطرح گرديد، وظيفة رفع انگيزه هاي مجرمانه به عهدة پيشگيري اجتماعي است كه بر اساس نگرشي نوين كه در اين عرصه مطرح است، به دو شاخة تدابير و يا راهكارهاي اجتماعي «جامعه مدار» و تدابير و راهكارهاي اجتماعي «رشدمدار» تقسيم مي گردد. (نجفي ابرندآبادي، 1380: 43).
الف) پيشگيري اجتماعي جامعه مدار
در پيشگيري اجتماعي جامعه مدار، هدف اتخاذ تدابيري است براي كاهش يا برطرف نمودن زمينه هاي اجتماعي، كه در افراد به بروز انگيزه هاي مجرمانه منجر مي گردد. كه از جملة آن اقدامات، مي توان به از بين بردن نسبي فقر و ايجاد مكان هاي تفريحي، يا ايجاد فضاي سبز اماكن ورزشي، همچنين دادن آگاهي لازمه، براي مثال، در خصوص لطمات جبران ناپذير ناشي از اعتياد به مواد مخدر و روان گردان اشاره نمود كه اين امر مي تواند در كاهش يا حذف عوامل جرم زا نقش مهمي ايفا نمايد. زيرا براي نمونه، آگاهي داشتن نسبت به ضررهاي مادي و معنوي ناشي از اعتياد به مواد مخدر مي تواند باعث گردد، گاهي افراد با داشتن آگاهي نسبي به آن، اولاً از مصرف مواد مخدر و روان گردان دوري نمايند ثانياً از مجرم شدن خود، كه ناشي از آثار و تبعات ناشي از اعتياد به مواد مخدر است همچون سرقت، قتل و به فحشا كشاندن نزديكان جلوگيري نمايند. زيرا آگاهي هاي صورت گرفته و اقدامات مناسب و بهنگام، همواره زمينه بروز انگيزه هاي مجرمانه را كاهش مي دهد و گاهي از ميان مي برد و به عبارتي افراد جامعه را با قواعد اجتماعي همسو مي نمايد. (همان: 45)
ب) پيشگيري اجتماعي رشدمدار
پيشگيري اجتماعي رشدمدار، كه به آن پيشگيري زودهنگام نيز گفته مي شود، مجموعه اقداماتي است كه براي شناسايي عوامل خطر و مداخلة به موقع نسبت به كساني صورت مي پذيرد، كه به دليل داشتن وضعيت خاص در معرض ارتكاب جرم قرار مي گيرند. به اين نحو كه با مداخلة به موقع جلوي بزهكاري و تداوم گرايش بزهكارانة آنها را بگيرند كه از جملة آنها مي توان، به اقداماتي اشاره نمود كه در دوران رشد جسمي و شخصيتي كودكان از سوي نهادها و سازمان هاي عمومي و شخصي صورت مي گيرد(همان: 46) كه با رويكردي تربيتي و آموزشي، قدرت شناخت و مهارت هاي لازم براي زندگي اجتماعي را در افراد افزايش مي دهد و رشد حاصل از اين فرآيند آموزشي و تربيتي توسط نهادهاي مسؤول، به ويژه در كودكان موجب مي گردد تا افراد مذكور در اجتماع نيز در مواجهه با افراد گوناگون و همچنين معضلات رخ داده در زندگي اجتماعي و شخصي خود، واكنش منطقي و مناسب به كار گيرند. حال، لازم است به ويژگي ها و خصوصيات بزه ديدگان و مرتكبان جرايم مذكور نيز اشاره اي داشته باشيم تا به واسطة اين شناخت، بتوانيم در نهايت، راهكاري مناسب ارائه نماييم. (همان، 47)

2-10-3- خصوصيات و انگيزه مجرمان سايبري
همان طور كه مطرح گرديدبراي تحقق جرم، مهمترين عامل، انگيزه است كه هدف اصلي پيشگيري اجتماعي نيز همانا خنثي نمودن آن است. تا به اين طريق بتواند بستر اصلي زمينه ساز ارتكاب جرم را از بين برد، با اين وصف، لازم است پيش از هر اقدامي، نسبت به انگيزه مجرمان سايبر شناخت داشت كه آن را به طور عمومي مي توان حداقل به سه گروه تقسيم نمود. (نيازپور،1382 : 16)
الف. انگيزة تفريح و سرگرمي
امروزه بيشتر رسانه ها و مقامات دولتي و ادارات پليس، به هر شخصي كه مرتكب جرمي مرتبط با فناوري شود، اصطلاحاً «هَكر» اطلاق مي نمايند. در واقع مرتكبان جرائم سايبري، اغلب جواناني هستند كه براي سرگرمي، براي ارضاي حس كنجكاوي، و كشف موضوعات جديد، يا آشنايي به صورت آزمون و خطا مرتكب نفوذ غيرمجاز (هك) مي شوند. عده اي از اين افراد، براي اثبات توانمندي هاي خود و شخصيت بخشيدن و يافتن جايگاهي برتر در ميان دوستان خود، تصميم مي گيرند به سيستم هاي رايانه اي نفوذ كنند، كه ديگران تاكنون موفق به اين كار نشده اند، يا حداقل خودشان تابحال نتوانسته بودند به آن نفوذ كنند. گروهي نيز به عنوان سرگرمي و بازي تلاش مي كنند با شكستن تدابير امنيتي شبكه موردنظر خود، توانمندي خود را به اثبات برسانند. با توجه به موارد مذكور، تقريباً بروز هر انگيزه اي در آنها ممكن است. لذا بر اين اساس، جرم شناسان آنها را در غالب خرده فرهنگ هاي مجرمانه مورد بررسي قرار مي دهند. اما نكته بسيار قابل توجه در مورد اين مجرمان، آن است كه هر چند افراد مذكور انگيزه هاي مختلف دارند، اما اغلب آنها براي پيشبرد اهداف خود از آموخته ها و تجربيات يكديگر كمك مي گيرند، كه اين امر، يعني تبادل تجربيات مرتكبان اينگونه جرائم بسيار خطرناك است؛ علي الخصوص چنانچه اين تبادل تجربيات بعد از تحقق جرم و دستگيري، و در زمان تحمل مجازات (حبس) صورت پذيرد. زيرا ممكن است پس از آن، براي رسيدن به اهداف خود به صورت سازمان يافته و منسجم عمل نمايند. (همان: 17
ب. انگيزة كسب منافع مالي
وجود چنين انگيزه اي در ميان مجرمان سايبري از جايگاه و صبغه اي خاص برخوردار است. زيرا حتي اولين جرم واقع شده در حوزه سايبر، يعني قضية الدون رويس، نيز هدف، كسب و تأمين منافع مالي بود و علت آن ناشي از اين بود كه بنگاه هاي اقتصادي و بانك ها و همة مشاغلي كه به گونه اي داراي حسابداري و حسابرسي بودند براي تسريع و بالا بردن دقت عملكرد خود از سيستم رايانه استفاده نمودند. (دزبانی، 1383: 30) بديهي است متصديان مراكز مذكور چنانچه انگيزه هاي مالي آنها از طرق مشروع تأمين نگردد، و شخص احساس كند ميزان حقوق دريافتي او زندگي او را تأمين نمي نمايد. مجبور مي گردد به طرق غيرمعمول و غيرمتعارف آن را تأمين نمايد. لذا متصديان مراكز مذكور زمينه اي بسيار خوب براي ارتكاب انواع سوءاستفاده هاي مجرمانه در اختيار خواهند داشت كه بي توجهي مسئولان اين حوزه هاي حساس، به متصديان و كارمندان خود باعث مي گردد هر روزه شاهد انواع سوءاستفاده هاي رايانه اي مالي باشيم. اما وجود فضاي سايبر و اتصال سيستم هاي رايانه اي به يكديگر، جرايم مالي در فضاي سايبر را وارد حوزه اي جديد نموده؛ زيرا بسياري از مرتكبان جرايم مالي يا كلاهبرداران، با دانستن اين نكته كه افرادي كه وارد فضاي مجازي مي

متن کامل پایان نامه فوق در سایت sabzfile.com موجود است

You may also like...