مقاله در مورد ، بيمه، کارايي، نمايندگي، سنتي، اقتصادي، پوششي، ستانده، نمايندگان، مزيت، رقابتي، ناکارايي

آرامش نيز به نوبه خود موجب پويايي حيات اجتماعي، رشد و شکوفايي استعدادها و افزايش کارايي و بهره وري مي شود(راستگو، حبيب،1390).
در قرن حاضر فعاليت هاي اقتصادي به گونه اي شکل گرفته اند که تداوم آنها بدون پشتوانه بيمه اي سخت تحت تاثير قرار مي گيرد. به همين علت صنعت بيمه سالانه حجم ارزشي زيادي را به خود اختصاص مي دهد که در مقايسه با حجم ساير فعاليت هاي اقتصادي حجم بسيار قابل توجهي است(حجاريان، مسعود،1387).
بيمه در جوامع مختلف در قالب موسسات و خدمات متنوع وجود دارد، هر چند که در کشورهاي در حال توسعه به صورت يک پديده زير بنايي و با ابعاد مورد انتظار شکل نگرفته است. توسعه صنعت بيمه در کشورهاي پيشرفته، عمق و ابعاد حياتي اين صنعت را آشکار ساخته و دست يابي به بسياري از اهداف اقتصادي را امکان پذيرساخته است.
شرکت هاي بيمه سعي دارند که با استفاده بهينه از امکانات موجود، خدماتي را ارائه دهند که به لحاظ کميت و کيفيت در سطح بالايي باشد و چون اين شرکت ها ارائه کننده خدمات عمومي بوده و موتور محرکه جامعه تلقي مي شوند، اگر بررسي نشوند از لحاظ اقتصادي و اجتماعي، جامعه را با چالش مواجه خواهند نمود. ارزيابي شرکت هاي بيمه بدين منظور صورت مي گيرد که از چگونگي عملکرد آنها مطلع شويم و بتوانيم آنها را مورد مقايسه قرار دهيم و از اين طريق در جهت بهبود مستمر عملکرد آنها حرکت کنيم. اين ارزيابي به موسسات بيمه در افزايش آگاهي از ميزان مطلوبيت و مرغوبيت فعاليت هايشان کمک مي کند و به آنها فرصت مي دهد که مشکلات را شناسايي کرده و عمل صحيح را قبل از اينکه مشکلات بزرگ شوند، انجام دهند.(Kueng, 2000) يکي از تکنيک هايي که براي اندازه گيري کارايي واحدهاي تصميم گيري با چندين ورودي و چندين خروجي استفاده مي شود، تحليل پوششي داده ها است. در اين فصل بعد از بيان مسئله، ضرورت و اهميت انجام تحقيق و مدل پيشنهادي تحقيق براساس مطالعات انجام شده مطرح شده و سوالات و فرضيه هاي تحقيق بيان مي گردند، سپس روش انجام تحقيق توضيح داده خواهد شد.
بيان مسئله
صنعت بيمه را مي توان يکي از صنايع با ارزش هر جامعه برشمرد که خود به نوعي باعث توسعه آن جامعه خواهد شد، امروزه در تمامي جوامع توسعه گرا، بيمه را عامل مهمي در توسعه کشورها مي دانند، زيرا معتقدند بيمه در رشد بخش هاي مختلف اقتصادي نقش برجسته اي ايفا مي کند و با پوشش خسارات ناشي از انجام فعاليتهاي اقتصادي و توسعه اي جامعه، انگيزه سرمايه گذاري را نيز افزايش مي دهد (جواهردشتي و همکاران، 1383). صنعت بيمه به عنوان يک بخش خدماتي به منظور توليد سود، خدماتي را به مشتريان ارائه مي کند. پژوهش هايي که در زمينه عملکرد صنعت بيمه صورت گرفته، نشان مي دهد که سود اين صنعت تنها با ارائه خدمات بيمه اي بدست نمي آيد، بلکه شرکت هاي بيمه براي بدست آوردن سود، حق بيمه هاي دريافت شده از طريق آژانس ها، واسطه ها و مشاوران حقوقي را سرمايه گذاري مي کنند. بنابراين تمام فرآيند توليد اين شرکت ها را مي توان به دو زير فرآيند دريافت حق بيمه و توليد سود تقسيم نمود(Hwang, 2008 Kao &). بنابراين لازمه توسعه روز افزون صنعت بيمه در کشور، گسترش فروش محصولات بيمه اي شرکت هاي بيمه مي باشد. علاوه بر مورد فوق، از آنجايي که يکي از اهداف شرکت هاي بيمه کسب سود است، لذا تأکيد بر شبکه فروش شرکت هاي بيمه از اهميت بسزايي برخوردار است.
از مهم ترين قسمت هاي فروش هر شرکت بيمه نمايندگي هاي آن شرکت مي باشند، شرکت هاي بيمه بخش بزرگي از محصولات خود را از طريق نمايندگي هاي خود به مشتريان مي فروشند. در موسسات مالي مانند بيمه و بانک که به نحوي، جريان فعاليت هايشان بر اساس آورده نقدي و يا سرمايه گذاري مشتريان است، رضايت مشتريان در کسب مزيت رقابتي و افزايش سودآوري آنها اهميت بسزايي دارد. از آنجايي که نمايندگي هاي شرکت هاي بيمه در تماس مستقيم با بيمه گزاران بوده و نحوه برخورد آنها تأثير مستقيم بر سطح رضايت مندي و ديدگاه مشتريان از شرکت دارد، لذا تعيين سيستمي براي ارزيابي عملکرد نمايندگي هاي شرکت هاي بيمه از اهميت ويژه اي برخوردار است.
در دهه اخير، با روي کار آمدن عصر اطلاعات و عدم کاميابي شرکت هاي تابع عصر صنعتي، نياز به سيستم سنجش عملکردي کامل تر از آنچه که موجود بود، بوجود آمد سيستم هاي سنجش عملکرد سنتي و مبتني بر حسابداري تا آن زمان نتوانسته بودند عملکرد واقعي سازمان ها را نشان دهند، زيرا آنها فقط بر بعد مالي سازمان تأکيد مي کردند که اين بعد در دنياي کنوني هرگز مزيت رقابتي پايداري براي سازمان ايجاد نمي کرد. از اين رو يکي از دغدغه هاي اساسي سازمان هاي امروزي دستيابي به يک شيوه ارزيابي عملکرد جامع، قابل اعتماد و انعطاف پذير است، تا به کمک آن، اطلاعات دقيق و کافي را از جايگاه امروز خويش به دست آورند و با نگاه به آينده از خطاهاي گذشته درس بگيرند. با وجود اهميت فراوان ارزيابي عملکرد، بيشتر سنجش ها بر اساس نگرش هاي سنتي است. اين نگرش سنتي تنها مباحث مالي را در بر گرفته و پيامدهاي عملکردهاي گذشته را مورد ارزيابي قرار مي دهند، در حالي که در ديدگاه هاي نوين ارزيابي عملکرد بر رشد توسعه و بهبود ظرفيت ارزيابي شونده تمرکز دارند(ميرزايي، 1390).
بنابراين اين سوال همواره درباره عملکرد بيمه ها مطرح است که شبکه فروش شرکت هاي بيمه به چه ميزان و درجه اي از کارايي عمل مي کنند؟ محاسبه کارايي سيستم هاي توليد يکي از وظايف مهم مديران براي کنترل و برنامه ريزي است. يکي از روش هايي که به طور وسيعي براي اندازه گيري کارايي نسبي يک مجموعه از سيستم هاي توليدي يا واحد هاي تصميم گيري با چندين ورودي و چندين خروجي استفاده مي شود، تحليل پوششي داده ها (DEA) است(Kao, 2009). اين روش نيازمند تخمين تابع توليد نبوده و با ترکيب تمامي واحدهاي تحت بررسي، يک واحد مجازي با بالاترين کارايي را ساخته و واحدهاي ناکارا را با آن مي سنجد (مهرگان،1391،ص31). اولين بار فارل در سال 1957 توانست با ارائه روش مرزي، کارايي را براي يک واحد توليدي اندازه گيري کند. واحدي را که فارل براي اندازه گيري مدنظر قرارداده بود شامل يک ورودي و يک خروجي بود(Farrell, 1957). بعدها در سال 1978 ديدگاه فارل توسط چارنز، کوپر و رودز توسعه داده شده و مدل CCR را ارائه نمودند که توانايي اندازه گيري کارايي با چند ورودي و چند خروجي را داشت و ازجمله مدل هاي بازده ثابت نسبت به مقياس بود (Charnes et al , 1981).
در سال 1984، بنکر، چارنز و کوپر با تغيير در مدل CCR مدل جديدي را عرضه نمودند که به مدل BCC شهرت يافته و ازجمله مدل هاي بازده متغير نسبت به مقياس بود (مهرگان،1391، ص79).
هدف از محاسبه کارايي اين است که نقاط ضعف شناسايي شوند تا تلاش هايي در جهت رفع نقايص براي بهبود عملکرد صورت گيرد. اما نگراني عمده در مورد واحدهاي تصميم گيري ناکارا اين است که چه عواملي باعث ناکارايي شده اند؟ اگرچه واضح است که کاهش ورودي ها و افزايش خروجي ها، عملکرد آنها را بهبود خواهد بخشيد ولي براي پاسخ به اين سوال، براي سيستم هاي توليدي که شامل فرآيندهاي داخلي هستند بايد علاوه برکارايي کل سيستم، کارايي زيرفرآيندها هم محاسبه شوند تا به طور دقيق تر منابع ناکارايي شناسايي شوند(Hwang, 2008 & Kao).
اهميت و ضرورت تحقيق
در جهان امروز، بيمه از مهم ترين بخش هاي اقتصادي در جامعه است که علاوه بر تسهيل روابط بين الملل در پيشگيري از تحقق ريسک و نيز تأمين آرامش خاطر براي فعاليت هاي مختلف نقش شگرفي را ايفا مي نمايد (دعايي و نيکخواه ، 1388). نمايندگي هاي مختلف يک شرکت بيمه به رغم استفاده از منابع مادي و انساني مشابه، عملکردهاي متفاوتي دارند. بررسي اجمالي شاخص هاي سطح نفوذ بيمه، تراکم بيمه اي و درصد حق بيمه کشور از کل حق بيمه جهاني حاکي از آن است که تاکنون اين صنعت نتوانسته جايگاه واقعي خود را در اقتصاد کشور کسب نمايد. بنابراين توجه به کارايي و بهره وري در اين صنعت از اهميت بالايي برخوردار است (فلاح، 1386).
يکي از مهم ترين بخش هاي شرکت هاي بيمه شبکه فروش مي باشد، بدليل آنکه علاوه بر کسب درآمد حاصل از عمليات بيمه گري از طريق فروش انواع بيمه نامه ها، اين واحدها در ارتباط نزديک و مستقيم با مشتريان هستند. در بين ارکان شبکه فروش، نمايندگي هاي بيمه به لحاظ گستردگي جغرافيايي در تمام نقاط کشور و همچنين تعداد زياد آنها، از اهميت دوچنداني برخوردار هستند. در واقع مي توان گفت که بخش اعظم شبکه فروش هر شرکت بيمه اي را نمايندگي هاي آن شرکت تشکيل مي دهند. بنابراين نمايندگي هاي بيمه يکي از مهم ترين بخش هاي شرکت بيمه در ارتباط مستقيم با مشتريان و بيمه گذاران هستند. به همين علت عملکرد آنان مي تواند بر بينش و نگرش و درک بيمه گزاران از شرکت بيمه بسيار مؤثر باشد.
فشارهاي رقابتي بسياري از شرکت هاي بيمه گر را وادار به تغيير استراتژي هاي شرکتي کرده است تا به اين ترتيب آنها بتوانند هزينه هاي عملياتي خود را کاهش دهند و در عين حال کيفيت خدمات خود را حفظ کرده و آنرا بهبود بخشند. همزمان با رشد و تکميل سريع بازار مديران مي بايست ابزارهاي جديدي براي کمک به شناسايي شرکت هاي داراي بهترين موقعيت براي پاسخگويي و پيشرفت در محيط در حال تغيير بيابند. بنابراين ارزيابي عملکرد در صنعت بيمه به عنوان يک هدف بسيار مهم مد نظر بوده و همواره توجه بسيار زيادي را به خود جلب کرده است (Yang, 2006).
مفهوم کارايي در اقتصاد، تخصيص مطلوب منابع است. اما از نظر اهداف کاربردي، تعاريف گوناگوني بيان شده است. به طور کلي کارايي معرف نسبت ستاده ها به نهاده ها در مقايسه با يک استاندارد مشخص است (مهرگان، 1391،ص37).
کارايي از جمله معيارهاي اساسي جهت سنجش عملکرد سازماني است که بيانگر نسبت خروجي يک مجموعه به ورودي هاي آن را نشان مي دهد، اما با افزايش تعداد خروجي ها و ورودي ها، اندازه گيري کارايي با شيوه هاي سنتي بسيار دشوار است، لذا يکي از روش هاي بسيار کارآمد جهت ارزيابي عملکرد واحدهاي مشابه که به دليل خصوصيات مطلوب، خروجي هاي گسترده و تحليل ناکارايي بنگاه ها در بيش از سه دهه اخير بسيار مورد توجه قرار گرفته است، روش تحليل پوششي داده ها مي باشد.
اين روش تعميم داده شده به گونه اي مي باشد که فرآيند هاي با چند ورودي و خروجي را در بر گرفته و تنها ورودي ها و خروجي هاي واحد هاي تصميم گيرنده واحد هاي مورد ارزيابي مورد نياز مي باشد. اين روش به روش تحليل پوششي داده ها مشهور شد و از همان سال به عنوان روشي براي اندازه گيري کارايي در جهان مطرح شد (توکلي، غلامرضا و همکاران،1390).
کارايي يک واحد تصميم گيري حاصل نسبت ستانده به نهاده آن واحد مي باشد. اگر يک واحد تصميم گيري بتواند با نهاده هاي ثابت، ستانده هاي بيشتر يا با نهاده هاي کمتر، ستانده هاي ثابت يا بيشتري را توليد کند آن واحد تصميم گيري از کارايي بالاتري برخوردار خواهد بود. اگر واحد هاي تصميم گيري داراي نهاده و ستانده هاي مختلف باشند براي محاسبه کارايي مي توان از تحليل پوششي داده استفاده کرد (نشاط ،غلامرضا، 1391).
روش DEA استفاده از منابع و توليد نتايج دخيل در عملکرد DMU ها را به دقت موشکافي کرده و عواملي را نشان مي دهد که در رتبه بندي بازده DMU ها نقش دارند و يا از دقت آن مي کاهند. با اين وجود، يکي از مفيدترين منافع تحليل DEA مجموعه مقادير هدف براي بهبود DMU هايي است که بر اساس نتيجه ي DEA ناکارآمد شناخته شده اند. اين مجموعه ي مرجع پيشنهاداتي در مورد تغييرات مورد نياز در مقادير ورودي و خروجي ارائه مي کند تا بتوان به اين واسطه واحدهاي ناکارآمد را کارآمد ساخت(Yang, 2006).
در صنعت بيمه نيز تحقيقات متعددي از اين روش جهت ارزيابي عملکرد نمايندگي هاي بيمه بهره گرفته اند (سلطان پناه و همکاران، 1386). اگر اطلاعات مقادير ورودي و خروجي را براي نمايندگي هاي موردنظر فعال در صنعت بيمه در يک فضاي دوبعدي نشان دهيم با اتصال نقاطي که به محور ها و مبدا مختصات نزديک تر هستند، تابع محدبي بدست مي آيد که به آن منحني مرزي (کارا) گفته مي شود. نمايندگي هايي که بالاتر از اين منحني قرار گيرند براي فروش بيمه نامه هاي يا دريافت کارمزد بيشتر از هزينه هاي پرسنلي وعملياتي بيشتري استفاده کرده اند.
در اين روش يک منحني کارآ از يک سري نقاط که به وسيله برنامه ريزي خطي تعيين مي شود، ايجاد مي گردد. روش برنامه ريزي خطي با يک سري بهينه سازي مشخص مي کند که آيا DMUمورد نظر روي خط کارآيي قرارگرفته است يا خارج از آن قرار دارد (Niknazar ,2011).
شکل(1-1) نمونه اي از يک مدل کلاسيک واحد تصميم گيرنده به همراه ورودي ها و خروجي هاي آن را
نشان مي دهد:
شکل (1-1): مدل کلاسيک يک واحد تصميم گيرنده به همراه ورودي ها و خروجي ها (مهرگان 1391،ص58)
براي ارزيابي کارايي نمايندگان در شرکت هاي بيمه در روش سنتي کارايي نمايندگان براساس افزايش فروش بيمه نامه و افزايش ضريب نفوذ و کاهش هزينه هاي خسارت هاي مشتريان نمايندگي مورد نظر و کارمزد پرداخت شده در نظر گرفته مي شود. مبلغ خسارت هاي پرداختي در شرکت هاي بيمه ستانده اي مي باشند که براي بهبود عملکرد، افزايش آنها مورد نظر نمي باشد. بالابودن خسارت پرداختي مشتريان نمايندگي ها دليل ناکارآمدي نماينده نمي باشد. روش سنتي ملاک درستي براي سنجش کارايي نمايندگي نمي باشد. زيرا کارايي فقط از يک منظر وجنبه مالي و سود دهي در نظر گرفته مي شود در روش تحليل پوششي داده ها ملاک عمل هرگونه خروجي و يا ورودي تاثير گذار بر کارايي يا عدم کارايي نمايندگان مي باشد من جمله نيروي انساني، منابع فيزيکي در اختيار نمايندگي، مکان و فضاي استقرار نمايندگي و نيز هزينه هاي عملياتي و پرسنلي، که کارايي را با استفاده از شاخص هاي گوناگون مورد ارزيابي قرار مي دهد و از روش سنتي دقيق تر و قابل قبول تر مي باشد.اگر کارمزد دريافتي نمايندگان از شرکت بيمه خروجي مطلوب و هزينه ها ي عملياتي و پرسنلي خروجي نامطلوب باشند خواهان افزايش خروجي مطلوب و کاهش خروجي نامطلوب براي بهبود عملکرد نمايندگي مي باشيم.
اين پژوهش روشي براي سنجش ميزان کارايي نمايندگان هم درجه شرکت بيمه ايران شعبه رشت با لحاظ نمودن خروجي نامطلوب مي باشد.
1-4- اهداف تحقيق
از آنجايي که حفظ و کسب رضايت مشتريان باعث افزايش وفاداري مشتريان موجود و جلب مشتريان جديد مي شود و در کسب مزيت رقابتي تأثير بسزايي دارد. بنابراين براي کسب و حفظ مزيت رقابتي، شرکت ها بايد به طور جدي به ارزيابي عملکرد شان بپردازند و به ابعاد مالي و غير مالي عملکرد نيز توجه داشته باشند.
همانطور که گفته شد نمايندگي هاي بيمه يکي از مهمترين واحدهاي شرکت هاي بيمه براي کسب مزيت رقابتي محسوب ميشوند، بنابراين ارزيابي عملکرد آنان باعث افزايش کارايي و بهره وري و در نتيجه سودآوري شرکت هاي بيمه خواهد شد. بنابراين هدف اصلي اين پژوهش، سنجش كارايي نمايندگي هاي بيمه ايران استان گيلان از طريق

متن کامل پایان نامه فوق در سایت sabzfile.com موجود است

You may also like...