مقاله بوشهر، فرمانداری، ، خلیج، جزایر، مرکزیت، خارگ، بنادر، دریای، دشتستان، مبارزات، سرزمین

مشهد و… و پروازهاي خارجي به كشورهاي حوزه خليج فارس، سرويس هاي منظمي ارائه مي دهد.

2-8-2-3 جاده اي: استان بوشهر از طريق سه محور ارتباطي با استان هاي همجوار و ساير نقاط كشور مرتبط م يگردد كه عبارتند از: محور اول، مسير بوشهر – برازجان – كازرون – شيراز است كه اصلي ترين محور حمل و نقل زميني استان بوشهر با نواحي مركزي ايران محسوب مي گردد. اين محور تا شيراز حدود 290 كيلومتر طول دارد. دومين محور ارتباطي، مسير بوشهر – گناوه – ديلم – ماهشهر –آبادان است كه تقريباً به موازات سواحل خليج فارس گسترش يافته است و 690 كيلومتر طول دارد. سومين محور ارتباطي، مسير بوشهر – كنگان – بندرلنگه – بندرعباس مي باشد كه طول آن 921 كيلومتر است.

2-8-3 پیشینه تاریخی
قدیمی ترین نشانه های بدست آمده از سکونت انسان در سرزمین بوشهر ، به عهد عیلامی و تمدن بین النهرین بر می گردد . در زمان مادها در آغاز سده هشتم قبل از میلاد سرزمین بوشهر جزء یکی از ایالت های جنوب غربی آن دولت بوده و در زمان حکومت هوخشتره جزو ساتراپ نشین چهاردهم دولت ماد بوده است . از دوره هخامنشیان آثار با ارزشی در اطراف شهر برازجان کشف شده است . در دوره ساسانیان و در زمان اردشیر بابکان شهر و رام اردشیری در دو فرسنگی شهر بوشهر بنا نهاده شد که اکنون خرابه های آن به نام ریشهر معروف است . تاریخ بوشهر پر از صحنه های مبارزات مردمی بر علیه نیروهای بیگانه می باشد . مبارزات مردم استان بوشهر با استعمارگران انگلیسی به عنوان یک سند زرین در تاریخ کشور ایران ثبت و ضبط گردیده است . همچنین حضور چشمگیر نیروهای مردمی استان در جنگ تحمیلی با عراق در خشکی و دریا نشانگر روحیه سلحشوری و وطن پرستی مردم استان می باشند . از لحاظ فرهنگی نیز استان بوشهر دارای سابقه درخشانی می باشد . از اواخر قاجاریه تا سال 1316 ایران به 27 بخش تقسیم شده بود که بوشهر ، بنادر و جزایر خلیج فارس یکی از این بخش ها محسوب می گردید . از این سال در تقسیمات جدید کشوری ، بوشهر و توابع آن یکی از شهرستان های استان هفتم محسوب شده و جزء قلمرو استانداری فارس گردید . در سال 1339 تغییراتی در تقسیمات سیاسی کشور داده شد و بوشهر و توابع آن به نام فرمانداری کل بنادر و جزایر خلیج فارس به مرکزیت بوشهر از استان فارس جدا گردید . در اوایل دهه 1340 این فرمانداری کل و فرمانداری کل بنادر و جزایر دریای عمان تحت فرمانداری کل بنادر و جزایر خلیج فارس و دریای عمان ادغام گردید . در آذرماه سال 1346 این فرمانداری کل به استان ساحلی تغییر نام یافت و بوشهر و توابع آن زیر نظر استانداری ساحلی به مرکزیت بندر عباس قرار گرفت . در آذر ماه سال 1349 شهرستان بوشهر و دشتستان تحت عنوان فرمانداری کل بوشهر از استان ساحلی منتزع گردید و نهایتاً در تاریخ 9/7/52 استان بوشهر با دو شهرستان بوشهر و دشتستان تشکیل و پس از سال ها بوشهر قلمرو ویژه خود را به دست آورد .

2-8-3-1 شهرستان بوشهر : شهرستان بوشهر دارای دو بخش مرکزی و خارگ بوده و متشکل از سه شهر بوشهر ، خارگ و چغادک ، دو دهستان و 39 آبادی می باشد . بخش مرکزی در برگیرنده دهستان های انگالی به مرکزیت کره بند و حومه به مرکزیت چغادک است و بخش خارگ نیز دارای یک شهر به نام خارگ می باشد . مساحت شهرستان بوشهر 3/1308 کیلومتر مربع ( 7/5 درصد کل مساحت استان ) و مرکز آن بندر بوشهر با حدود 170 هزار نفر جمعیت در سال 1385 است . این شهرستان از شمال به شهرستان گناوه ، از جنوب به دریای خلیج فارس و شهرستان تنگستان ، از غرب به خلیج فارس و از شرق به شهرستان دشتستان محدود گردیده است . شهرستان بوشهر از دو بخش ساحلی و دشت تشکیل گردیده است و هیچ ارتفاع مهمی در این شهرستان وجود ندارد .
جمعیت شهرستان بوشهر بر اساس نتایج سرشماری نفوس و مسکن سال 1385 برابر 225297 نفر ( 4/25 درصد کل جمعیت استان ) بوده که در حدود 7/86 درصد آن شهرنشین می باشند . تراکم نسبی جمعیت شهرستان بوشهر معادل 2/172 نفر در کیلومتر مربع است . فعالیت های غالب اقتصادی و بازرگانی در این شهرستان عمدتاً در زمینه خدمات ، صنعت و شیلات می باشد . به علاوه بندر بوشهر به عنوان قدیمی ترین بندر بازرگانی استان در این شهرستان واقع شده است . نرخ بیکاری در این شهرستان در حد متوسط استان و برابر 16/9 درصد در سال 1385 بوده است .

تکه های دیگری از این پایان نامه را می توانید

در شماره بندی فوق بخوانید

متن کامل پایان نامه ها در سایت homatez.com موجود است

You may also like...